Robert Garnier: verschil tussen versies

6 bytes verwijderd ,  2 jaar geleden
k
WPCleaner v2.01 - Opgelost met behulp van WP:CW (Code 016: Unicode controle tekens)
(+1cat.)
k (WPCleaner v2.01 - Opgelost met behulp van WP:CW (Code 016: Unicode controle tekens))
Garnier werkte aan de vernieuwing van het Franse theater door imitatie van de ouden, en schreef zowel Romeinse tragedies (op de wijze van Seneca) als Griekse treurspelen. Drie bekende Romeinse tragedies van hem zijn ''Porcie'', ''Cornélie'', en ''Marc-Antoine''. Voorbeelden van zijn Griekse tragedies (met een opeenstapeling van rampen en lyrische monologen) zijn ''Hippolyte'', ''La Troade'', en ''Antigone''.
 
Zijn [[tragedie (toneel)|tragedies]] willen zowel opvoeden als ontroeren en draaien steeds om belangrijke, vaak actuele kwesties. ''Portia'' en ''Cornelia'' gaan over de beste vorm van politiek bestuur; ''Antigone'' over verzoening van orde en rechtvaardigheid; ''Marc-Antoine'' bezint zich over de rechten van koningen en of staatsbelang steeds de doorslag mag geven; ''La Troade'' en ''Les Juives'' behandelen [[Metafysica|metafysische]] en morele vragen (het bestaan ​​vanvan het kwaad, de heerschappij van onrecht, het geloof in een rechtvaardige God).
 
De laatste van zijn tragedies, ''Les Juives'' (1583) heeft als onderwerp de wraak van [[Nebukadnezar II|Nebukadnezar]] na de opstand van Sédécie, koning van [[Jeruzalem]]. Deze katholieke Bijbelse tragedie, die past in het culturele beleid van de [[contrareformatie]], is de meest succesvolle in zijn soort vóór [[Jean Racine]]s treurspel ''[[Athalie (Racine)|Athalie]]'' dat in 1691 werd gepubliceerd.