Opstand van de Drie Leengoederen: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  10 maanden geleden
De opstand viel samen met de strijd van de Qing om het bezit van [[Taiwan]]. In 1662 had [[Koxinga]] de [[Vereenigde Oostindische Compagnie|VOC]] verdreven uit [[Nederlands-Formosa]] en daar een eigen koninkrijk Tungning gesticht. Koxinga overleed in hetzelfde jaar van de verovering en werd opgevolgd door zijn zoon Zheng Jing. Deze leverde ook goederen aan de opstandelingen op het vasteland en voerde zelf in 1676 een invasie uit in Fujian waar hij een aantal steden aan de kust bezette. Die werden in 1677 door de Mantsjoes veroverd. In 1678 voerde Zheng Jing een tweede invasie van Fujian uit en bezette met een troepenmacht van 30.000 man steden als [[Xiamen]] en eilandengroepen als [[Kinmen|Quemoy]]. In 1680 werd hij gedwongen die weer te ontruimen. Zheng Jing overleed in 1681 waarna zijn zoon Zheng Keshuang zich overgaf aan de Mantsjoes. Taiwan werd daarmee een deel van het rijk van de Qing-dynastie.
 
De revolte van de drie opstandige gebieden was in 1681 voorbij. In 1674 had Wu Sangui met de inval in Hunan het initiatief genomen en de mogelijkheid gehad om verder met zijn troepen op te rukken. Die mogelijkheid had hij onbenut gelaten. Er werd door de drie gouverneurs van de opstandige provincies ook niet of nauwelijks effectief samengewerkt. Geng Jinzhong en Shang Zhixin gaven zich in 1676 en 1677 over. Een derde reden was het overlijden van Wu Sangui in 1678, de motor achter de opstand. Hij werd als keizer van de Zhou-dynastie opgevolgd door een kleinzoon, Wu Shifan, die achtervolgd door troepen van de Mantsjoes in [[KumningKunming]] in 1681 zelfmoord pleegde. Hiermee was de opstand geheel voorbij.
 
Als gevolg van de gehele beheersing van China en van met name de zuidelijke kustprovincies vaardigde Kangxi in 1684 een nieuw edict uit waarin hij het bestaande verbod op scheepvaart uit en met het buitenland ophief en opriep tot handel. Die was nu niet meer afhankelijk van smokkel en het gevolg was een enorme opleving van de intra-Aziatische handel die met name via de grote Chinese kolonies in Zuidoost-Azië in bijvoorbeeld [[Manilla]] en [[Batavia (Nederlands-Indië)|Batavia]] plaatsvond. In 1685 proclameerde keizer Kangxi de opening van een groot aantal havens voor deze intra-Aziatische handel en opende daar douanekantoren om belasting te heffen. Vier van die havens werden geopend voor Europese handelaren.
9.891

bewerkingen