Ter Navolging (Scheveningen): verschil tussen versies

geen bewerkingssamenvatting
Voor de stichting van Ter Navolging werden in het huidige Nederland sinds de [[kerstening]] de doden in en om kerken begraven. In hogere kringen ontstond daar steeds meer weerstand tegen, onder andere vanwege [[Hygiëne|hygiënische]] redenen. Dit was de reden voor Perrenot om de eerste begraafplaats buiten de bebouwde kom, in de duinen van Scheveningen, aan te leggen. Hij noemde de begraafplaats "Ter Navolging", in de hoop dat zijn voorbeeld gevolgd zou worden.
 
In 1778 werd begonnen met de aanleg van vijftien kelders, dat aantal was in 1792 al uitgegroeid tot 72 kelders, thans 102 kelders.
 
De eerste begrafenis op Ter Navolging was van een kind op 11 mei 1780. Daarna werd Pieter Anthoni baron de Huybert, heer van Kruyningen begraven, enhetgeen vond plaatsplaatsvond op 24 meijuni 1780. DeZijn steen staat tegen de buitenkant van de muur. De Huybert was onder andere oud [[drossaart]] van [[Muiden]] en [[Dijkgraaf (waterschap)|dijkgraaf]] van [[Het Gooi|Gooyland]] en er wordt aangenomen dat het [[Wapen van Scheveningen|wapen van Scheveningen]] een afgeleide van zijn wapen is.
 
De buitenbegraafplaats kreeg al spoedig in [[Begraafplaats Het Heilige Kruis]] te [[Zwolle]], [[Begraafplaats Oud-Zuilen|Oud-Zuilen]] en [[Ter Navolging (Tiel)|Tiel]] navolging.
 
==Huidige situatie==
Door de uitbreiding van Scheveningen door de jaren heen ligt Ter Navolging tegenwoordig niet meer afgelegen in de duinen, maar is omgeven door bebouwing. De kleine begraafplaats is nog steeds in gebruik. De ingang van Ter Navolging is ingeklemd tussen een kantoorgebouw en een restaurantje, schuin tegenover het voormalige [[Appeltheater]]. Na het zwartgelakte hek, waarop in vergulde letters de naam van begraafplaats staat, loopt men een oud stuk duin op. Na een tweede hek, een kunstwerk van Leontine Lieffering komt men na het derde hek op het werkelijke terrein van Ter Navolging. Men ziet dan: een ommuurd deel waarbinnen zich familiegraven(familie)graven bevinden. Dit deel is ook afgesloten door een zwartgelakt hek. Tegenover de ingang ziet men de monumentale steen [[Guillaume Groen van Prinsterer]] en [[Betsy van der Hoop]], en aan de rechterkant van het hek is een gedenksteen voor Betje Wolff en Aagje Deken. De steen van baron de Huybert staat tegen de buitenkant van de muur. In het omringende gras liggen ook nog enkele oude familiegraven.
 
In 1976 dreigde de begraafplaats geruimd te worden, hetgeen verhinderd werd doordat Leendert Jol er een doodgeboren kindje liet begraven.
92

bewerkingen