Fish and chips: verschil tussen versies

252 bytes toegevoegd ,  2 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(schelvis)
Het is vrijwel overal te koop in Groot-Brittannië, maar ook populair in [[Australië (land)|Australië]], [[Canada]], [[Ierland (land)|Ierland]], [[Nieuw-Zeeland]], [[Zuid-Afrika]] en in enkele [[badplaats]]en in België en Nederland.
 
Men heeft de keuze uit diverse vissoorten. De meest voorkomende zijn [[kabeljauw]] (''cod'') en [[schelvis]] (''haddock''), maar ook andere soorten [[rondvis]] worden gebruikt. Op de balie staat over het algemeen een fles [[azijn]] (voor over de chips) en zout, desgewenst ook voor over de chips. Het gebruik van [[mayonaise]] over de chips is zeldzaam en leidt bij navraag soms tot onbegrip. In plaats van azijn kan ook [[jus (saus)|jus]] op de frieten worden gegoten; dit heet ''chips ’n gravy'' en wordt hoofdzakelijk met Noord-Engeland geassocieerd.
 
De ''fish and chips'' werd vroeger over het algemeen in een krant gewikkeld meegenomen. Tegenwoordig is dit door hygiënewetgeving niet meer mogelijk (het eten kan besmet raken met chemicaliën uit de drukinkt), dus wordt de snack verpakt in speciaal papier, vaak bedrukt alsof het krantenpapier is. Vaak wordt fish en chips ook geserveerd met een puree van [[erwt]]en (zogeheten ''mushy peas'') en [[tartaarsaus]]. Ronde, gefrituurde schijfjes vis worden ''fishcakes'' genoemd.
 
Een kenmerk van de Engelse [[friet]] of chips is de textuur: deze is vaak slap en vet.
3.125

bewerkingen