Rage Against the Machine: verschil tussen versies

3 bytes verwijderd ,  1 jaar geleden
k
(→‎Teksten: De webwinkel van Yahoo rept niet van controverse.)
De setlist van de band bestond meestal uit nummers van hun eerste drie albums, later soms aangevuld met "Renegades of Funk" en "How I Could Just Kill A Man" van ''Renegades''. Af en toe werd er ook een cover gespeeld; in de reünie-toer in 2008 speelde de band een versie van "Clampdown", een nummer van [[The Clash]]. Nummers als "Freedom", "Bulls on Parade" en "Killing in the Name" werden vrijwel altijd tijdens optredens gespeeld. In de latere jaren was "Killing in the Name" zonder uitzondering het laatste nummer. De la Rocha probeerde vaak tijdens nummers ruimte te maken om een speech over zijn politieke idealen te geven. Dit gebeurde meestal tijdens "Wake Up".<ref name="socword">{{en}}RAGE against the machine to play Ireland (''[http://socialistyouth.wordpress.com/2008/02/25/rage-against-the-machine-to-play-ireland/ socialistyouth.wordpress.com]'')</ref> Tijdens de reünie-toer in 2008 verschenen de bandleden enkele malen op het podium met oranje [[overall]]s en een zwarte zak over hun hoofden, vergelijkbaar met de kleding van [[Guantánamo Bay]]-gevangenen. Op de Reading) en Leeds-festivals speelden zij hun eerste nummer "Bombtrack" in dit kostuum, om daarna in normale kleding verder te spelen.<ref>{{en}}Rage Against The Machine wear Guantanamo Bay-style outfits at Reading Festival (''[http://www.nme.com/news/rage-against-the-machine/39180 nme.com]'')</ref> Een ander terugkerend ritueel in de reünie-toer was het afspelen van [[Internationale (lied)|De Internationale]], een strijdlied en kenmerk van socialisme.<ref name="socword" />
 
== Politieke ideologieënboodschap ==
=== Teksten ===
Rage Against the Machine heeft in de jaren 90 een reputatie opgebouwd als controversiële band qua politieke acties. De band staat bekend om zijn socialistische statements en acties. Daarmee hebben ze zich meerdere malen tegen de Amerikaanse regering gekeerd. De band is echter niet tegen de Verenigde Staten, zoals Morello vermeldt: "Ik ben er enorm trots op dat ik Amerikaan ben. Ik ben van mening dat wat de Amerikaanse ''corporate-controlled'' regering doet, schaamteloos is. Maar in de V.S. is er een strijdvaardige cultuur aanwezig waar ik graag bij wil horen. (...) Er is zoveel waar een Amerikaan trots op kan zijn, maar waar hij niets van af weet. De moed en de durf die de vakbondsleiders rond 1900 hadden, is bewonderenswaardig. Er waren mensen die overzee werden gestuurd en vochten voor [[Uncle Sam]]s [[Wall Street]]-oorlogen... maar deze mensen wisten waar ze voor vochten. Dat is moed."
3.423

bewerkingen