Niko Tinbergen: verschil tussen versies

4 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
→‎Biografie: Rode link voor vader
k (link naar dv-pagina vervangen)
(→‎Biografie: Rode link voor vader)
 
== Biografie ==
Tinbergen werd geboren in Den Haag als zoon van [[Dirk Cornelis Tinbergen]] (1877-1960), leraar Nederlands aan een gymnasium, en Jeannette van Eek (1874-1951). In zijn jeugd was hij zeer sportief, met name schaatsen en hockey. Hij heeft zelfs in het Nederlands jeugdhockeyelftal gespeeld. Van 1920 tot 1925 bezocht Niko de Tweede HBS in Den Haag. Hij kwam in die jaren met vrienden regelmatig op [[De Beer (natuurgebied)| vogeleiland De Beer]] en publiceerde daarover.<ref>Beusekom G. van, Kooymans F.P.J., Rutten M.G., Tinbergen N.; Het Vogeleiland, met een inleiding door Jac P. Thijsse, (1930), uitgegeven door A.G. Schoonderbeek, Laren.</ref> Aanvankelijk wilde hij geen universitaire studie volgen – veel liever werd hij profhockeyer – maar op advies van zijn biologieleraar Abraham Schierbeek en [[Paul Ehrenfest]] – promotor van zijn oudste broer [[Jan Tinbergen|Jan]] – maakte hij in de zomer van 1925 een reis naar de [[Koerse Schoorwal]], een bijzonder natuurgebied nabij [[Koningsbergen]]. De opgedane ervaring deed hem besluiten toch biologie te gaan studeren aan de [[Rijksuniversiteit Leiden]]. In 1932 promoveerde hij op het [[proefschrift]] ''Über die Orientierung von Philanthus triangulum, Fabr.'' – over het 'homing'-gedrag van de [[bijenwolf (wesp)|bijenwolf]], een graafwespensoort.
 
Na zijn promotie trad hij in het huwelijk met Elisabeth (Lies) Rutten (1912-1990), de dochter van de Utrechtse hoogleraar geologie [[Louis Rutten (geoloog)|Louis Rutten]]. Kort daarna namen hij en Lies deel aan een Nederlandse poolexpeditie naar [[Groenland]] in het kader van het Internationale Pooljaar 1932-33. Twee zomers en een winterperiode verbleven ze in de eskimogemeenschap van [[Tasiilaq]] waar hij de rol van de evolutie bestudeerde in het gedrag van [[sneeuwgors|sneeuwgorzen]], [[franjepoten]] en eskimo-sledehonden. Gedurende zijn poolexpeditie hield hij een dagboek bij dat hij na terugkomst in Nederland publiceerde als ''Eskimoland'' (1934).
2.605

bewerkingen