Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 10 maanden geleden
geen bewerkingssamenvatting
[[Bestand:Brandganzen in de kwelder.jpg|thumb|260px|[[Brandgans|Brandganzen]] in de kwelder]]
[[Bestand:De Schorren-4676921.webm|thumb|260px|Kwelder op Texel]]
Een '''kwelder''' (ook: '''gors''', '''schor(re)groeze''', /'''scholgroes''' of, '''groezeschol'''/ of '''groesschor(re)''', de verschillende namen zijn regionaal) is een begroeide [[buitendijks]]e landaanwas die bij een gemiddeld hoogwater niet meer onderloopt. De wetenschappelijk naam voor het [[natuurtype]] dat op een kwelder kan ontstaan is ''Puccinellion maritimae'' (=zilte graslanden). Alleen bij erg hoge waterstanden komt hij blank te staan. De term wordt ook wel gebruikt voor een [[dijk (waterkering)|onbedijkte]] aangeslibde [[klei]]bank. Het grootste aaneengesloten [[brakwater]] schorrengebied van Europa is het [[Verdronken Land van Saeftinghe]], en is deels in [[Zeeland (provincie)|Zeeland]] en deels in [[Vlaanderen]] gelegen.
 
Bij het onderlopen van een [[Slik (landvorm)|slik]] tijdens [[vloed]], blijft er telkens wanneer het water wegloopt wat nieuwe modder liggen. Hierdoor ontstaat de kwelder, die langzaam maar zeker steeds droger wordt. De laagste delen van een kwelder worden gevormd door geulen, slenken en kreken. De kwelderwal is een hogergelegen deel van de kwelder, waar bij overstromingen vaak grover materiaal werd afgezet. Een goed voorbeeld hiervan zijn de kwelderwallen van de oude Middelzee in [[Friesland]]. De kwelderwallen zijn goed te herkennen doordat hierop de dorpen ontstonden. Bijvoorbeeld de gordel van dorpen [[Hijum]], [[Hallum]], [[Marrum]], [[Ferwerd]], [[Blija]] en [[Holwerd]]. De kwelderwallen worden verder gekenmerkt door akkerbouw omdat de grond lichter (zandiger) is dan de overige kweldergronden.
25.354

bewerkingen