Laocoöngroep: verschil tussen versies

184 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
objectiveren, data, toeschrijving
(objectiveren, data, toeschrijving)
[[Bestand:Laocoon Pio-Clementino Inv1059-1064-1067.jpg|thumb|300px|De beeldengroep Laocoön en zijn zoons in de [[Vaticaanse musea]] in het [[Vaticaanstad|Vaticaan]]]]
De '''Laocoöngroep''', ook wel '''Laocoön en zijn zoons''' genoemd, is een marmeren beeldengroep, mogelijk uit de periode [[40 v.Chr.|40]] - [[20 v.Chr.]]<ref>{{aut|B. Steensma}}, De datering van de Laokoöngroep, in ''[[Hermeneus]]'' 83, 4 (2011), pp. 174-180.</ref> die in [[1506]] werd gevonden in een wijngaard in [[Rome (stad)|Rome]]. Volgens deDe [[Romeinse Rijk|Romeins]]e schrijver [[Plinius de Oudere|Plinius]] werdbeschreef een beeldengroep met dit onderwerp die stond de groepbeeldengroep in het paleis van keizer Titus en werd gemaakt door Hagesander, Polydorus en Athenodorus van [[Rodos (eiland)|Rodos]].<ref>''[[Naturalis Historia]]'' 36.37.</ref> De Laocoöngroep staat nu in de [[Vaticaanse musea]] in [[Vaticaanstad]] en is een van de pronkstukken van de Vaticaanse collectie.
 
De Laocoöngroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de [[Oud-Griekse beeldhouwkunst]]. Het beeld stelt de Trojaanse priester en ziener [[Laocoön]] met zijn twee zoons, Thymbraeus en Antiphantes, voor. Het beeld staat in het [[Vaticaanse musea#Pio-Clementino Museum|Museo Pio-Clementino]] in de Vaticaanse Musea in [[Rome (stad)|Rome]]. Let vooral op de details ([[Hellenisme|Hellenistisch]]): de gezichtsuitdrukkingen zijn goed nagebootst.
 
Het verhaal achter deze afbeelding is dat de Trojaanse priester Laocoön de Trojanen wilde waarschuwen om het [[paard van Troje]] niet binnen te halen. Volgens de overlevering werden de priester en zijn zoons vervolgens gewurgd door slangen van Poseidon. Uitgebeeld wordt het moment waarop Laocoön en zijn zoons gewurgd worden door twee [[slang (dier)|slangen]] die gestuurd zijn door [[Poseidon (god)|Poseidon]] (of [[Pallas Athena]]).
 
== Beeldhouwstijl ==
Het beeld stamt uit de laat-[[Hellenisme|hellenistische]] periode (die liep van ongeveer 350 tot 30 voor Christus). Tijdens die periode wilden kunstenaars 'echte' mensen weergeven, in plaats van perfecte [[goden]] en [[godin]]nen. Ook moesten de kunstwerken emotie en actie uitdrukken, wat in het geval van Laocoön en zijn zoons goed gelukt is. In het beeld zit een duidelijke driehoekscompositie, die gevormd wordt door de hoofden van de drie figuren. Het is volledig gemaakt uit marmer en is 184 cm groot.
 
== Geschiedenis van het beeld ==
Nadat het een paar decennia voor Christus was vervaardigd op [[Rodos (eiland)|Rodos]], heeft het beeld in [[Rome (stad)|Rome]] gestaan; vermoedelijk zelfs in de [[Domus Aurea]] van [[Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus|keizer Nero]]. Keizer [[Vespasianus]] heeft het beeld ook in zijn bezit gehad. Op 14 januari [[1506]] werd de beeldengroep teruggevonden tijdens het omspitten van een wijngaard in [[Rome (stad)|Rome]], niet ver van Nero's Domus Aurea, en in het [[Vaticaanstad|Vaticaan]] geplaatst. Toen het beeld gevonden werd, ontbraken er enkele stukken: het meest opvallende was het onderste gedeelte van Laocoöns rechterarm, die bij de [[schouder]] afgebroken was. [[Paus Julius II]] hield een wedstrijd, door [[Rafaël Santi|Raphael]] gejureerd, waarbij men de houding van de arm kon bepalen. Een uitgestrekte arm won de wedstrijd, alhoewel [[Michelangelo Buonarroti|Michelangelo]] van mening was dat de arm gebogen achter Laocoöns achterhoofd moest zitten. De opvolger van Julius II, [[Paus Leo X]], liet het beeld met de uitgestrekte arm door [[Bandinelli]] meermalen kopiëren in brons. Na [[Napoleon Bonaparte]]s verovering van [[Italië]] in [[1799]] werd de beeldengroep verplaatst naar het [[Louvre]] in [[Parijs]].
 
Daar bleef het, tot Napoleons definitieve nederlaag in de [[slag bij Waterloo]] in [[1815]]. Toen zonden de Britten het beeld terug naar het Vaticaan, waar het in januari 1816 weer aankwam. In 19571906 werdvond inde RomeDuitse dearcheoloog origineleen rechterarmkunsthandelaar teruggevonden,Ludwig diePollak inderdaadeen gebogen wasrechterarm. enGelet achterop Laocoönsde hoofdverwante hoorde.stijl Dewerd uitgestrektehierin de ontbrekende arm van Laocoön herkend. In 1957 werd de uitgestrekte arm verwijderd en het origineel herbevestigd. De toeschrijving is wel niet onbetwist, gelet op een kleurverschil en het ontbreken van een passende breuk.<ref>Beard, Mary, Arms and the man, in Confronting the classics, Profile books, Londen, 2013</ref>
 
== Inspiratiebron ==
15.409

bewerkingen