Eikenloof: verschil tussen versies

11 bytes toegevoegd ,  2 jaar geleden
Duitse benamingen in het cursief en nog wat kleine aanpassingen.
(dit zijn geen zieooks - dit identieke verhaal staat op alle gelinkte pagina's, maar ik haal dit nu weg, gedoe)
(Duitse benamingen in het cursief en nog wat kleine aanpassingen.)
'''Eikenloof''', in de vorm van een toefje van bladeren van de [[eik]] of een krans van eikenbladeren, werd in het begin van de 20e eeuw in Duitsland een geliefd ornament. Het trad in de plaats van de [[lauwerkrans]] die vooral met het antieke Griekenland en met het [[Romeinse Rijk]] in verband werd gebracht.
[[Bestand:Andrea Appiani 002.jpg|thumb|160px|Napoleons mantel is versierd met bloemen, palmen, palmetten en lauweren. Zijn buis is versierd met [[goudborduren|goudgeborduurde]] eikenbladeren .]]
[[FileBestand:Helmut Lent Eikenloof met zwaarden en diamanten.jpg|thumb|right|160px|Eikenloof met zwaarden en diamanten zoals dat bij het ridderkruis van het [[IJzeren Kruis (Duitsland)|IJzeren Kruis]] werd gedragen.]]
In het Romeinse Rijk komt een krans van eikenbladeren voor als ceremoniële kroon van een "redder" van een andere burger<ref>"Preussen, die Kunst und das Individuum" door Hans Dickel, Helmut Börsch-Supan E.A. 2003</ref> of, in het geval van [[Claudius I|Claudius]], als redder van de republiek en het [[principaat]] <ref>Munt uit 46 A.D. beschreven door Hans-Markus von Kaenel in "Münzprägung und Münzbildnis des Claudius" 1986 op [http://books.google.nl/books?id=7cu1_1PQPhUC&pg=PA273&lpg=PA273&dq=Eichenkranz%3BGermanen&source=web&ots=8pI97yIzIG&sig=ateIyK-UhcXGpVqYWTl5L3RmjqQ&hl=nl#PRA1-PT84,M1]</ref>
 
Eiken waren de [[Germanen]] heilig en in het [[Derde Rijk]] werd een Germaans [[ritueel]] herhaald waarbij een eikenkrans op de [[zomerzonnewende]] in een vuur werd verbrand. Daarbij werd de "''Rütlischwur''" uitgesproken<ref>[http://www.akens.org/akens/texte/info/35/32.html De "Nordischen Kuriers" van 27 Juni 1933 op]</ref>.
 
In de [[ornament]]en van de [[Empirestijl|Empire stijl]] van het Franse keizerrijk van [[Napoleon I]] spelen eikenbladeren een kleine rol, het keizerrijk zag zich vooral als een opvolger van het Romeinse verleden. Eikenbladeren komen voor als borduursel op [[Koningsmantel (kledingstuk)|koningsmantel]]s als die van het [[Koninkrijk Italië (781–1806)|Koninkrijk Italië]] en op [[ordekleding]], de [[Orde van de IJzeren Kroon (Napoleontische Orde)|Orde van de IJzeren Kroon]] is daarvan een voorbeeld, en ambtskostuums.
Eikenbladeren werden in het begin van de 19e eeuw belangrijk als symbool in de [[Romantiek (stroming)|romantiek]]. De eikenkrans zou dan een typisch noordelijk, [[Germanen|Germaans]] symbool zijn en was in de beleving van die tijd mannelijker dan de lauwerkrans. In de [[onderscheiding]]en en ridderorden van de 19e eeuw werden eikenbladeren sinds 1817 gebruikt. De Orde [[Pour le Mérite]] was nu een puur militaire onderscheiding geworden en koning [[Frederik Willem III van Pruisen|Frederik Willem III]] ontwierp zelf een ornament in de vorm van drie eikenbladeren.
 
De eerder zo eenvoudige orde werd op 10 maart 1813, niet in een afzonderlijk besluit maar "en passant" in het instellingsbesluit van het [[IJzeren Kruis (Duitsland)|IJzeren Kruis]] uitgebreid met drie vergulde eikenbladeren voor bijzondere verdiensten, "''Eichenlaub''" genoemd die op de ring moesten worden gedragen. De symboliek van deze eikenbladeren is de volgende; koning Friedrich Wilhelm III eerde zijn overleden gemalin, de in Pruisen mateloos populaire [[Louise van Mecklenburg-Strelitz]] en zijn gezin. Zo stonden in het oorspronkelijke ontwerp de drie eikenbladeren symbool voor de koning en zijn echtgenote. Het centrale eikenblad herdacht de negen kinderen van het Pruisische koningspaar. De linkerkant van het centrale blad telde daarom vijf lobben als voorstelling van de vijf zonen, de rechterzijde telde vier lobben als voorstelling van de vier dochters. In de centrale nerf van het middelste eikenblad kan men de gestileerde letter 'L' (van Luise) herkennen. Later werd het ontwerp sterk vereenvoudigd, waardoor het zijn symbolische betekenis verloor. Kruisen met het eikenblad werden na 17 december 1817 aan een afwijkend lint gedragen. Dit lint kreeg drie zilveren strepen voor wie de orde tweemaal verleend kreeg. Kreeg men het eikenblad bij de eerste toekenning van de orde dan moest men genoegen nemen met het standaardlint met de twee zilveren strepen.
 
Nu het eikenloof in de belangrijkste Noord-Duitse staat een vaste plek in het programma van militaire symbolen had gekregen volgden ook andere Noord-Duitse staten met het gebruiken van eikenloof. In gebieden die dichter bij de Latijnse cultuur staan zoals Oostenrijk en de staten in Zuid-Duitsland heeft het eikenblad een kleinere rol gespeeld.
26.741

bewerkingen