Verfransing van Brussel: verschil tussen versies

108 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
k
| edition= Études Canadiennes Series nº9
| title= Vivre en Ville: Bruxelles et Montréal aux XIXe et XXe siècles
| first= Serge | last= Jaumain | coauthors=Paul André Linteau | location= | year= 2006| pages= 375 | isbn=9789052013343 |accessdate=26 april 2013}}</ref><!--zie bladzijde 47--><ref name="busekist"/><!--zie bladzijde 198--><ref name="veron"/><!--zie bladzijde 256--><ref name="wils2"/><!--zie bladzijde 54-->
 
Het Nederlands had een [[Orangisme (na 1830)|orangistische]]<ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 459--> en protestantse bijklank<ref name="balans"/><!--zie bladzijde 50--><ref name="kramer"/><!--zie bladzijdes 76 en 81--> overgehouden aan het voorkeursbeleid dat het had genoten onder [[Willem I der Nederlanden|Koning Willem I]].<ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 452--><ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 262--><ref name="kok"/><!--zie bladzijde 326--><ref name="boone"/><!--zie bladzijde 417--> Op 16 november 1830<ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 247--> werd het als bestuurstaal afgeschaft,<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijdes 147-148--> en werd Frans de enige officiële taal van de nieuwe gecentraliseerde staat.<ref name="tétart">{{fr}} {{cite book
| edition=
| title= Nationalismes régionaux: Un défi pour l'Europe
| first= Frank | last= Tétart | location= | year= 2009| pages= 112| isbn=9782804117818 | accessdate=26 april 2013}}</ref><!--zie bladzijde 17--><ref name="balans"/><!--zie bladzijde 31--><ref name="boone"/><!--zie bladzijde 418--><ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 247--><ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 453--> Het Frans was de taal van de politieke, economische en maatschappelijke elite<ref name="hasquin2"/><!--zie bladzijde 208--><ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 453--><ref name="tétart"/><!--zie bladzijde 31--><ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 262--> en een symbool voor opwaartse sociale mobiliteit,<ref name="jaumain"/><!--zie bladzijde 48--><ref name="bogaert"/><!--zie bladzijde 118--><ref name="kramer"/><!--zie bladzijde 112--><ref name="gubin"/><!--zie bladzijde 50--><ref name="hasquin2"/><ref name="vrints"/><!--zie bladzijde 209--> en werd als vanzelfsprekend — zonder dat daar expliciete overheidsdwang voor nodig was<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 148--><ref name="balans"/><!--zie bladzijde 52--><ref name="louckx">{{nl}} {{cite book |url=http://www.briobrussel.be/ned/webpage.asp?WebpageId=79 |title=Vlamingen tussen Vlaanderen en Wallonië. Taalaanvaardings- en taalontwijkingsprocessen in een meertalige situatie bekeken vanuit de sociologische literatuur over etnische en raciale verhoudingen |first=Fred |last=Louckx|year=1982 |edition=Taal en Sociale Integratie, V |publisher=[[Vrije Universiteit Brussel]] (VUB) |pages=348 |accessdate=26 april 2013 |format=pdf}}</ref><!--zie bladzijde 129--> — de exclusieve taal van het gerecht, de administratie, het leger, de cultuur, het onderwijs en de media.<ref name="bitsch"/><!--zie bladzijde 120--><ref name="tétart"/><!--zie bladzijde 31--><ref name="jaumain"/><!--zie bladzijde 47--><ref name="kok"/><!--zie bladzijde 369--><ref name="marynissen"/><!--zie bladzijde 143--> Het geheel Franstalige [[Voorlopig Bewind (België)|Voorlopig Bewind]] nam aan dat de nieuw ingevoerde taalvrijheid het vanzelfsprekende overwicht van het Frans zou teweegbrengen.<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 148--> Voor de overheid betekende deze taalvrijheid het individuele recht de taal te spreken die men verkoos, maar niet dat deze taal dan ook te allen tijde gebruikt moest kunnen worden.<ref name="kramer"/><!--zie bladzijde 81--><ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 453--><!--zie bladzijde 256--><ref name="wils2"/><!--zie bladzijde 54-->
 
Terwijl het Frans het aura van vooruitgang, cultuur, universalisme en "fatsoen" genoot,<ref name="winkler"/> werd het Nederlands — waarvan de standaardisering in België nog erg zwak was<ref name="balans"/><!--zie bladzijde 17--><ref name="busekist">{{fr}} {{cite book
4.416

bewerkingen