Verfransing van Brussel: verschil tussen versies

221 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
k
[[Afbeelding:Willem I in kroningsmantel.jpg|thumb|right|De vernederlandsingspolitiek onder [[Willem I der Nederlanden|Willem I]] zette kwaad bloed bij de elite.]]
 
Na de val van [[Napoleon Bonaparte]] bij de [[Slag van Waterloo]] in 1815 werd door de Europese grootmachten op het [[Congres van Wenen]] het [[Verenigd Koninkrijk der Nederlanden]] (1815-1830) opgericht. Vlak na de oprichting van de nieuwe staat, waarvan driekwart van de bevolking Nederlandstalig was,<ref name="wils2"/><!--zie bladzijde 52--><ref name="aerts"/><!--zie bladzijde 26--><ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 452--> werd bij [[Koninklijk Besluit|koninklijk besluit]] van 1 oktober 1814 het Nederlands ook in de Zuidelijke Nederlanden erkend als officiële taal, maar nog niet meteen verplicht gesteld.<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 110--> De Groot-Nederlandse regering realiseerde zich dat, alvorens bijvoorbeeld de gerechtshoven van de Nederlandstalige streken te vernederlandsen, er eerst genoeg Belgische juristen met een toereikende kennis van het Nederlands moesten zijn.<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 110--> Hoewel ambtenaren en juristen tijdens de Franse tijd gewend waren geraakt om in het Frans te werken,<ref name="boone"/><!--zie bladzijde 418--> ondervond de vernederlandsing van het juridisch apparaat uiteindelijk betrekkelijk weinig problemen.<ref name="vosters"/><!--zie bladzijde 402--><ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 110--> Na een overgangsperiode van ongeveer vijf jaar kondigde de regering op 15 september 1819 aan dat vanaf 1 januari 1823 het bestuur en de rechtspraak in de vier Vlaamse provincies uitsluitend in het Nederlands zouden mogen plaatsvinden.<ref name="wils2"/><!--zie bladzijde 53--><ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 110--><ref name="balans"/><!--zie bladzijde 45--><ref name="wils"/><!--zie bladzijde 128--> Nog voor de verplichte toepassing van deze wet kondigde de regering per koninklijk besluit van 26 oktober 1822 dezelfde maatregelen aan voor de [[Arrondissement Leuven|arrondissementen van Leuven]] en [[arrondissement Brussel|Brussel]],<ref name="vermeersch"/><!--zie bladzijde 395--><ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 452--> inclusief Brussel-stad,<ref name="balans"/><!--zie bladzijdes 46--><ref name="vosters">{{nl}} {{cite book
| url= http://books.google.com.mx/books?id=IvtyxfT5djEC
| publisher= Presses universitaires de Louvain ([[Université catholique de Louvain]])
| first= Rik | last= Vosters | coauthors=Dirk Heirbaut, Xavier Rousseaux, Alain Wijffels (red.) | year= 2009| pages= 697 | isbn=9782874 632013|accessdate=26 april 2013}}</ref><!--zie bladzijde 398--> waar het aantal Franstaligen tegen 1821 was toegenomen tot om en bij een kwart van de bevolking.<ref name="balans"/><!--zie bladzijde 46--><ref name="vermeersch"/><!--zie bladzijde 392--> De Waalse provincies bleven eentalig Frans.<ref name="marynissen"/><!--zie bladzijde 141-->
 
Om het Zuiden op een even ontwikkeld peil brengen als het Noorden stichtte Willem I een uitgebreid netwerk van scholen die onderwezen in de volkstaal.<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 111--><ref name="kramer"/><!--zie bladzijdes 76-77--><ref name="bitsch"/><!--zie bladzijde 70--> De ongeletterdheid daalde onder het bewind van Willem I van ongeveer 59 procent tijdens de Franse tijd tot ruim onder de 50 procent tegen 1830.<ref name="kossmann"/><!--zie bladzijde 111--> Op de universiteiten werd het Latijn weer ingevoerd.<ref name="wils2"/><!--zie bladzijde 53--> Belangrijk voor de latere ontwikkeling van het [[Nederlands in België]] was dat de bevolking door de ambtelijke vernederlandsing en de uitbouw van het onderwijs voor het eerst in aanraking kwam met het [[Standaardnederlands]].<ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 453--><ref name="balans"/><!--zie bladzijde 49--><ref name="vosters"/><!--zie bladzijde 397-->
 
====Respons tegen de vernederlandsing====
De [[Nederlandse tijd in België|korte eenheid]] tussen Nederland en België van 1815 tot 1830 deed in Vlaanderen geen afbreuk aan het prestige en de economische macht van het Frans.<ref name="jaumain"/><!--zie bladzijde 47--><ref name="kok"/><!--zie bladzijde 326--><ref name="boone"/><!--zie bladzijde 418--><ref name="marynissen"/><!--zie bladzijde 229--><ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 246--> De wens van [[Willem I der Nederlanden|Willem I]] om van het Nederlands de landstaal te maken<ref name="wils2"/><!--zie bladzijde 53--><ref name="vosters"/><!--zie bladzijde 398--><ref name="vanhecke"/><!--zie bladzijde 452--><ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 262--><ref name="kok"/><!--zie bladzijde 326--><ref name="boone"/><!--zie bladzijde 417--> stuitte op verzet van zowel de verfranste burgerij<ref name="marynissen"/><!--zie bladzijde 142--><ref name="bitsch"/><!--zie bladzijde 71--><ref name="devriendt"/><!--zie bladzijde 25--> — die haar plaats in openbare ambten door een verplichte kennis van het Nederlands bedreigd zag<ref name="vosters"/><!--zie bladzijde 400--> — als de voor vernederlandsing vrezende<ref name="balans"/><!--zie bladzijde 49--> Walen,<ref name="bitsch"/><!--zie bladzijde 71--> en de katholieke kerk, die het "Hollands" nog altijd zag als de ketterse taal van het protestantisme.<ref name="marynissen"/><!--zie bladzijde 142--><ref name="blampain"/><!--zie bladzijde 246--><ref name="vosters"/><!--zie bladzijde 402--><ref name="matthijs">{{nl}} {{cite book
| url= http://books.google.com.mx/books?id=-N71uT5NnyAC
| publisher= Leuven University Press
4.416

bewerkingen