Jonathan King: verschil tussen versies

4 bytes toegevoegd ,  2 jaar geleden
In de loop van de daaropvolgende jaren publiceerde hij meerdere platen onder verschillende pseudoniemen, waaronder als Sakkarin: ''Sugar, Sugar'' (1971) en ''Hang On Sloopy'' (1971), als Shag: ''Loop Di Love'' (1972), als One Hundred Tons & a Feather: ''It Only Takes a Minute'', als Bubblerock: ''Satisfaction''. Bovendien verschenen zijn platen als Weathermen (''It's the Same Old Song''), 53rd & 3rd, Sound 9418, Piglets, Angelettes en Father Abraphart & the Smurps. In totaal zijn ongeveer 30 synoniemen bekend. In 1975 had hij onder zijn eigen naam een verdere hit met ''Una Paloma Blanca''.
 
Daarnaast schreef King in diverse muziektijdschriften over popmuziek, produceerde in 1967 de eerste lp van de band [[Genesis (band)|Genesis]], die hij ook de naam gaf en hij bemoedigde en ontdekte bands, waaronder [[10cc]], [[The Kursaal Flyers]], The [[Bay City Rollers]] en [[Hedgehoppers Anonymous]].
 
Sinds het begin van de jaren 80 was hij bij de Britse televisie een superster. Met regelmaat berichtte hij vanuit zijn tweede woonplaats [[New York (stad)|New York]] in het [[British Broadcasting Corporation|BBC]]-programma Entertainment USA. Bovendien had hij een eigen wekelijkse column in de Britse krant [[The Sun]] met als thema popmuziek. In 1997 was King de drijvende kracht achter de [[Grote prijs (unie van de filmkritiek)|Grand Prix]]-winnaars [[Katrina & the Waves]]. Vanaf 1998 zocht hij voor de mediagroep Sanctuary Music toekomstige platensterren.
130.479

bewerkingen