Fraunhoferlijnen: verschil tussen versies

40 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
#Astroschrijfweek
k
(#Astroschrijfweek)
'''Fraunhoferlijnen''' zijn [[absorptielijn|donkere lijnen]] in een [[absorptiespectrum]]. Dergelijke lijnen werden voor het eerst waargenomen in [[1802]] door de chemicus [[William Hyde Wollaston]] in het [[spectrum]] van de [[zon]]. In het spectrum van [[zonlicht]] zijn Fraunhoferlijnen zichtbaar als scherpe pieken die een lagere lichtintensiteit hebben dan het omliggende golflengtegebied.
 
==Ontdekking==
Deze lijnen worden echter genoemd naar de Duitse natuurkundige [[Joseph von Fraunhofer]] ([[1787]]-[[1826]]) die ze in [[1814]] herontdekt heeft en intensief bestudeerd heeft. Hij ontdekte dat de gele [[natrium]]lijnen ('''D''') uit een kaarsvlam ook in het [[spectrum]] van de [[zon]] voorkomen. Hij zag zo'n 700 duidelijk zwart afgetekende [[spectraallijn|lijnen]] in het spectrum. [[Gustav Robert Kirchhoff|Gustav Kirchhoff]] gaf in [[1859]] samen met [[Robert Bunsen]] de eerste verklaring voor deze 'Fraunhoferlijnen': de kern van de zon zendt alle mogelijke straling uit, de buitenste laag absorbeert die en zendt die weer uit, maar niet ieder type straling wordt dezelfde wijze geabsorbeerd en uitgezonden. Er werd een link gelegd tussen deze lijnen en de spectraallijnen van de chemische elementen. Op deze manier heeft men het element [[helium]] ontdekt, omdat het zonnespectrum vreemde lijnen bevatte, die niet door een toen bekend element veroorzaakt konden worden. Dit element heeft men naar de zon ([[Helios]]) genoemd. Helium is pas later op [[aarde (planeet)|aarde]] teruggevondengevonden.
 
[[Bestand:Fraunhofer lines.jpg]]
|}
 
De C-, F-, G'- en h-lijnen komen overeen met de α-, β-, γ- en δ-lijnen van de [[Balmerreeks]] van het [[waterstofspectrum]]. De gele D<sub>1</sub>- en D<sub>2</sub>-lijnen komen overeen met het natrium D-[[lijnenpaar|doublet]] dat een centrale golflengte van 589,29 nm heeft. Er moet echter opgemerkt worden dat er voor sommige Fraunhoferlijnen geen overeenkomst is in de literatuur voor het symbool. Zo kan de Fraunhofer-d-lijn niet alleen met de 466,814 nm lijn van ijzer overeenkomen, maar ook met de gele heliumlijn bij 587,5618 nm (alternatief aangeduid met D<sub>3</sub>). Er is eveneens een probleem met de e-lijn, die kan verwijzen naar spectrale lijnen van ijzer en [[kwik]]. Om discussie te vermijden plaatst men het symbool van het atoom voor de betwiste notaties (bijvoorbeeld kwik e-lijn).
 
Omdat Fraunhoferlijnen een goed gedefinieerde golflengte hebben, worden ze dikwijls gebruikt voor het karakteriseren van de [[brekingsindex]] en [[Dispersie (kleurschifting)|dispersie-eigenschappen]] van optische materialen.
81.421

bewerkingen