Difference between revisions of "Sjoukje Dijkstra"

wikificatie en kleine redactionele aanpassingen
m
(wikificatie en kleine redactionele aanpassingen)
| portaal =
}}
'''Sjoukje Rosalinde Dijkstra''' ([[Akkrum]], [[28 januari]] [[1942]]) is een voormalig [[Nederland]]s [[Kunstschaatsen|kunstrijdster]] op de schaats. ZeDijkstra werdbehoorde in Akkrumde geboren[[1960-1969|jaren maarzestig]] groeidevan de [[20e eeuw]] tot de wereldtop. Zij werd in [[AmstelveenMedaillewinnaars WK Kunstschaatsen vrouwen|1962, 1963 en 1964]] wereldkampioen en vanaf 1960 vijfmaal op rij [[Medaillewinnaars EK Kunstschaatsen vrouwen|Europees kampioen]]. In [[1960]] won zij bij de [[Olympische Winterspelen 1960|Olympische Winterspelen]] in [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]] de zilveren medaille, en vier jaar later bij de [[Olympische Winterspelen 1964|spelen]] in [[Innsbruck]] het goud.
 
== Biografie ==
Sjoukje DIjkstra werd in Akkrum geboren maar groeide in [[Amstelveen]] op. Dijkstra kreeg haar talent van huis mee: [[Lou Dijkstra|haar vader]] had als hardrijder op de schaats al aan de Spelen van [[1936]] meegedaan. Toen Sjoukjezij negen jaar was, ging ze met de tienjarige [[Joan Haanappel]] en [[Annie Verlee]] met een vrachtvliegtuig zes weken naar Londen om te trainen bij [[Arnold Gerschwiler]] uit Zwitserland.
 
Zij maakte haar debuut als 14-jarige bij de [[Olympische Winterspelen 1956|Winterspelen van 1956]] in [[Cortina d'Ampezzo]]. Tijdens haar carrière moest zij het aanvankelijk afleggen tegen Joan Haanappel, maar uiteindelijk bleek zij een klasse apart. Zij werd in [[Medaillewinnaars WK Kunstschaatsen vrouwen|1962, 1963 en 1964]] wereldkampioen en vanaf 1960 vijfmaal op rij [[Medaillewinnaars EK Kunstschaatsen vrouwen|Europees kampioen]]. Het bekendst werd Dijkstra door haar successen bij de [[Olympische Winterspelen]]. In [[1960]] won zij bij de [[Olympische Winterspelen 1960|Olympische Winterspelen]] in [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]] de zilveren medaille, en vier jaar later bij de [[Olympische Winterspelen 1964|spelen]] in [[Innsbruck]] het goud. Daarmee is zij de eerste Nederlander die een gouden medaille won bij de Winterspelen; ter ere hiervan werd zij benoemd tot Ridder in de [[Orde van Oranje-Nassau]]. Ook werd zij benoemd tot erelid van de [[Koninklijke Nederlandsche Schaatsenrijders Bond|KNSB]].
Dijkstra behoorde in de [[1960-1969|jaren zestig]] van de [[20e eeuw]] tot de wereldtop. Zij werd driemaal wereldkampioen, in [[Medaillewinnaars WK Kunstschaatsen vrouwen|1962, 1963 en 1964]], en vanaf 1960 vijfmaal op rij [[Medaillewinnaars EK Kunstschaatsen vrouwen|Europees kampioen]].
 
Het bekendst werd Dijkstra door haar successen bij de [[Olympische Winterspelen]]. Zij maakte haar debuut als 14-jarige bij de [[Olympische Winterspelen 1956|Winterspelen van 1956]] in [[Cortina d'Ampezzo]]. In [[1960]] won zij in [[Squaw Valley (Placer County)|Squaw Valley]] de zilveren medaille, en vier jaar later won zij in [[Innsbruck]] het goud. Daarmee is zij de eerste Nederlander die een gouden medaille won bij de Winterspelen, ter ere waarvan zij werd benoemd tot Ridder in de [[Orde van Oranje-Nassau]]. Ook werd zij benoemd tot erelid van de [[Koninklijke Nederlandsche Schaatsenrijders Bond|KNSB]]. Dijkstra bleef lang de enige Nederlandse sporter die op de Winterspelen een gouden medaille wist te winnen op een ander onderdeel dan het [[langebaanschaatsen]], totdat bij de Olympische Spelen in [[Vancouver]] in [[2010]] [[Nicolien Sauerbreij]] een gouden medaille won op het onderdeel [[snowboarden]] (parallelreuzenslalom).
 
== Leven na de topsport ==
Dijkstra kreeg haar talent van huis mee: [[Lou Dijkstra|haar vader]] had als hardrijder op de schaats al aan de Spelen van [[1936]] meegedaan. Tijdens haar carrière moest zij het aanvankelijk afleggen tegen landgenote [[Joan Haanappel]], maar uiteindelijk bleek zij een klasse apart. Zij werd zes keer gekozen tot [[Sportvrouw van het jaar (Nederland)|Sportvrouw van het jaar]] en bij de eeuwwisseling werd zij uitgeroepen tot Nederlands beste kunstrijdster van de 20e eeuw.
Na het behalen van het olympisch goud verliet Dijkstra de amateursport en stapte over naar de ijsrevue ''[[Holiday on Ice]]'', waarwaaraan zij van 1964 tot 1972 aan verbonden was. Met haar man, de dresseur Karl Kossmayer, kreeg zij twee dochters, Rosalie en Katja. Beide dochters begonnen aanvankelijk met kunstrijden, maar stopten daarmee ten faveure van een carrière in het circus. In 1985 werd Dijkstra adviseur van de sectie kunstrijden van de KNSB.
 
Zij werd zes keer gekozen tot [[Sportvrouw van het jaar (Nederland)|Sportvrouw van het jaar]] en bij de eeuwwisseling werd zij uitgeroepen tot Nederlands beste kunstrijdster van de 20e eeuw.Op [[9 december]] [[2005]] kreeg Dijkstra uit handen van de voorzitter van [[NOC*NSF]] [[Erica Terpstra]] in de [[Oval Lingotto]] te [[Turijn (stad)|Turijn]] samen met judoka [[Anton Geesink]], roeier [[Nico Rienks]] en schaatser [[Ard Schenk]] de eerste [[Fanny Blankers-Koen Trofee]] uitgereikt.
Na het behalen van het olympisch goud verliet Dijkstra de amateursport en stapte over naar de ijsrevue ''Holiday on Ice'', waar zij van 1964 tot 1972 aan verbonden was. Met haar man, de dresseur Karl Kossmayer, kreeg zij twee dochters, Rosalie en Katja. Beide dochters begonnen aanvankelijk met kunstrijden, maar stopten daarmee ten faveure van een carrière in het circus. In 1985 werd Dijkstra adviseur van de sectie kunstrijden van de KNSB.
 
Op [[9 december]] [[2005]] kreeg Dijkstra uit handen van de voorzitter van [[NOC*NSF]] [[Erica Terpstra]] in de [[Oval Lingotto]] te [[Turijn (stad)|Turijn]] samen met judoka [[Anton Geesink]], roeier [[Nico Rienks]] en schaatser [[Ard Schenk]] de eerste [[Fanny Blankers-Koen Trofee]] uitgereikt.
==Belangrijke resultaten==
8,026

edits