Inês de Castro: verschil tussen versies

464 bytes toegevoegd ,  4 jaar geleden
artikel gewikificeerd, volgorde logischer, cursivering van namen van personen verwijderd, tekstaanvulling + afbeelding
Geen bewerkingssamenvatting
Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website
(artikel gewikificeerd, volgorde logischer, cursivering van namen van personen verwijderd, tekstaanvulling + afbeelding)
}}
 
'''Inês de Castro''' ([[Comarca da Limia]], [[Galicië (Spanje)|Galicië]], [[1325]] - [[Coimbra (stad)|Coimbra]], [[7 januari]] [[1355]]) was de minnares van kroonprins [[Peter I van Portugal|Peter van Portugal]] (Dom Pedro). Haar tragische levensverhaal is een geliefd onderwerp in de literatuur.
 
==Levensloop==
Inês de Castro was de dochter van ''Pedro Fernandez de Castro'', een belangrijke edelman uit [[Galicië (Spanje)|Galicië]] ([[Spanje]]) en Aldonza Lorenzo de Valladares. Deze Pedro werd ook genoemd “''El de la Guerra''” (“Hij van de Oorlog”), wegens zijn ongebreidelde vechtlust en veroveringsdrang.
Deze Pedro werd ook genoemd “El de la Guerra”, in het [[Nederlands]] “Hij van de Oorlog”, wegens zijn ongebreidelde vechtlust en veroveringsdrang.
 
Peter, de kroonprins van Portugal, werd in 1339/134040 door zijn vader [[Alfons IV van Portugal|Alfons IV]] uitgehuwelijkt aan [[Constance Manuel van Castilië]], met als doel de banden tussen [[Portugal]] en [[Kroon van Castilië|Castilië]] te verstevigen. Inês de Castro was een nicht van Constance en maakte deel uit van hethaar gevolg. vanDe Constance,kroonprins waswerd bovendiensmoorverliefd eenop nichtInês. vanVolgens de prinses.overlevering Peterwas Inês een mooie vrouw, en werd smoorverliefdzij op“''cuello Inêsde garza''” (letterlijk: “reigershals”) genoemd. HijZe was familiesierlijk, vanhad Inês,een wantblanke beidehuid warenen zijheldere blauwe ogen. Beide geliefden waren achterkleinkinderen van [[Sancho IV van Castilië]] en waren dus met elkaar verwant.
 
Vanwege de oorlog in Castilië tussen [[Peter I van Castilië|Peter de Wrede]] en [[Hendrik II van Castilië]] zocht een deel van de Castiliaanse edelen onderdak in Portugal. Deze [[verbanning|ballingen]] uit Castilië profiteerden van de invloed van Inês en wisten hun invloed aan het Portugese hof aanzienlijk uit te breiden. Peter raakte bevriend met de broers van Inês, ''Fernando de Castro'', en ''Álvaro Pires de Castro'', die streefden naar een hereniging van Portugal met het [[koninkrijk Castilië]].
 
Koning Alfons IV zag dat de verhouding van zijn zoon de relatie met Castilië in gevaar bracht. Bovendien vormde de toenemende macht van de Spaanse edelen een bedreiging voor zijn troon. Toen bleek dat Peter niet van plan was om zijn relatie met Inês op te geven, gaf de koning opdracht de minnares van zijn zoon te vermoorden. Dit gebeurde uiteindelijk in 1355 in het klooster ''Quinta de Lagrima'' in [[Coimbra (stad)|Coimbra]].
 
[[Bestand:Mosteiro de Santa Maria, Alcobaça, Portugal (3598156818) (2).jpg|thumb|left|Graftombes van Inês en Dom Pedro]]
Volgens de overlevering was Inês een mooie vrouw, en werd zij “Cuello de Garza” (letterlijk vertaald “reigershals”) genoemd. Ze was sierlijk, had een blanke huid en heldere blauwe ogen.
Na de moord op Inês kwam Peter in opstand tegen zijn vader en er ontstond een burgeroorlog. Uiteindelijk werd er vrede gesloten, via bemiddeling van de aartsbisschop van [[Braga (stad)|Braga]], ''Dom Gonçalo Pereira''.
 
De moordenaars van Inês zochten onderdak in Castilië. Twee van hen, ''Pêro Coelho'' en ''Álvaro Gonçalves'' werden na de dood van Alfons IV uitgeleverd aan Peter, die hun wreed liet vermoorden. De derde ontsnapte naar Aragón en later naar Frankrijk.
Na de moord op Inês kwam Peter in opstand tegen zijn vader en er ontstond een burgeroorlog. Uiteindelijk werd er vrede gesloten, via bemiddeling van de aartsbisschop van [[Braga (stad)|Braga]], ''Dom Gonçalo Pereira''.
 
In 1357 overleed koning Alfons IV en in 1360 verklaarde Peter, zwerend op het evangelie, dat hij voor de dood van Inês met haar getrouwd was. Daarna liet hij het overschot van Inês opgraven en overbrengen naar het klooster van Santa María de Alcobaça. Daar liet hij een grafmonument maken, dat nog steeds bestaat. Het bestaat uit twee marmeren graftombengraftombes waarin de vorsten tegenover elkaar liggen. Het idee is dat op de [[Dag des oordeels]] beide vorsten al overeind komend elkaar aankijken. Op het monument bevindt zich de inscriptie "''Até ao fim do mundo''," in het Nederlands ''("Tot aan het einde van de wereld''").
De moordenaars van Inês zochten onderdak in Castilië. Twee van hen, ''Pêro Coelho'' en ''Álvaro Gonçalves'' werden na de dood van Alfons IV uitgeleverd aan Peter, die hun wreed liet vermoorden. De derde ontsnapte naar Aragón en later naar Frankrijk.
 
== Nageslacht ==
In 1357 overleed koning Alfons IV en in 1360 verklaarde Peter, zwerend op het evangelie, dat hij voor de dood van Inês met haar getrouwd was. Daarna liet hij het overschot van Inês opgraven en overbrengen naar het klooster van Santa María de Alcobaça. Daar liet hij een grafmonument maken, dat nog steeds bestaat. Het bestaat uit twee marmeren graftomben waarin de vorsten tegenover elkaar liggen. Het idee is dat op de [[Dag des oordeels]] beide vorsten al overeind komend elkaar aankijken. Op het monument bevindt zich de inscriptie ''Até ao fim do mundo'', in het Nederlands ''Tot aan het einde van de wereld''.
* Alfons van Portugal (dood bij geboorte)
* [[Beatrix van Alburquerque]] (1347-1381)
* João (1349-1387)
* Dinis (1354-1397)
 
== Inês de Castro in de kunst ==
De geschiedenis van Inês de Castro heeft vele schrijvers geïnspireerd, waaronder [[Victor Hugo]]. Verder vormt de geschiedenis van de Inês en Peter het motief voor 20 opera's, waaronder ''Inês de Castro'' door [[Nicola Antonio Zingarelli]] (1798) en ''Inês de Castro'' door [[Giuseppe Persiani]] (1835).
[[Bestand:Le Couronnement d'Inès de Castro en 1361 - Pierre-Charles Comte - MBA Lyon 2014.JPG|thumb|200px|De kroning van Inês de Castro, door Pierre-Charles Comte, 1849]]
 
De liefde van Inês en Dom Pedro heeft veel schrijvers geïnspireerd; talloze verhalen, gedichten, romans en toneelstukken beschrijven deze liefde. Ook vormt de geschiedenis het onderwerp van circa 20 opera's. Het verhaal dat Inês' lichaam, nadat het was opgegraven, op een troon werd geplaatst en gekroond werd, is waarschijnlijk apocrief, maar is door de eeuwen heen een favoriet thema geweest voor zowel schrijvers als schilders. Wat vaststaat is dat ze tijdens haar leven niet gekroond is en toch als koningin van Portugal de geschiedenis is ingegaan.
==Trivia==
* [[Luís de Camões]], ''[[Os Lusíadas]]'' (1572)
Er zijn veel bronnen die, elkaar napratend, beweren dat Inês' lichaam nadat het was opgegraven nog een volledige kroningsceremonie heeft mogen meemaken. Het enige wat hiervan vaststaat is dat ze niet tijdens haar leven gekroond is en toch de geschiedenis is ingegaan als koningin van Portugal.
* António Ferreira, ''A Castro'', (of ''Tragédia de Inês de Castro'') (1572)
 
* Fra Jerónimo Bermúdez de Castro, ''Nise Lastimosa'' en ''Nise Laureada'' (1577)
==Nageslacht==
* Garcia de Resende, ''El Portugués'', (16de eeuw)
*Alfons van Portugal (dood bij geboorte)
* Luis Vélez de Guevara, ''Reinar después de morir'', Lissabon (1652)
*[[Beatrix van Alburquerque]] (1347-1381)
* [[Nicola Antonio Zingarelli]], ''Inês de Castro'' (opera, 1798)
*João (1349-1387)
* [[Victor Hugo]], ''Inez de Castro'' (1819-1820)
*Dinis (1354-1397)
* [[Rhijnvis Feith (auteur)|Rhijnvis Feith]], ''Ines de Castro'' (1793)
 
==Werken* over[[Giuseppe het leven vanPersiani]], ''Inês de Castro=='' (opera, 1835)
*Luis Vélez[[Henry de GuevaraMontherlant]], ''ReinarLa despuésReine de morirMorte'', Lissabon (16521942)
*Luís de Camões, ''Os Lusíadas'' (1572)
*Garcia de Resende, ''El Portugués'', 16de eeuw
*António Ferreira, ''A Castro'' (of ''Tragédia de Inês de Castro'') (1572)
*Fra Jerónimo Bermúdez de Castro, ''Nise Lastimosa'' en ''Nise Laureada'' (1577)
*Victor Hugo, ''Inez de Castro'' (1819-1820)
*Henry de Montherlant, ''La Reine Morte'' (1942)
 
{{Commonscat|Inês de Castro}}
37.731

bewerkingen