Gert Bender: verschil tussen versies

1 byte verwijderd ,  2 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
(weerszijde -> weerszijden)
k
 
In 1968 moest Gert Bender zijn dienstplicht bij de [[Wehrmacht]] vervullen. Daar leerde hij Hans Maisch kennen, de zoon van het familiebedrijf [[Maico|Maisch und Co.]]. Dat kwam goed uit, want Bender had besloten dat de Honda niet verder doorontwikkeld kon worden en dat hij zijn geluk beter kon zoeken met een 125 cc Maico. Hij werd opgemerkt door Maico-ontwikkelingsingenieur Günter Schier, die Bender bij de ontwikkelingsafdeling van de fabriek betrok. Hij leerde veel over de techniek van [[tweetaktmotor]]en en toen hij steeds meer [[vermogen (natuurkunde)|vermogen]] uit de testmotoren wist te halen droeg Günter Schier de ontwikkeling van de racemotoren over aan Gert Bender. In 1971 en 1972 werd Gert Bender kampioen van Duitsland in de 125 cc klasse en in 1971 werd hij ook zevende in het [[wereldkampioenschap wegrace 1971|wereldkampioenschap]].
 
In 1972 ontwikkelde Bender een geheel nieuwe 125 cc Maico, met verbeterde [[waterkoeling]] en een meervoudige droge platenkoppeling. Bender werd er zelf dertiende mee in het wereldkampioenschap, maar de machine werd ook gebruikt door [[Börje Jansson]] (vierde), [[Dieter Braun]] (achtste) en [[Eugenio Lazzarini]] (elfde). Gert Bender was in die tijd ook betrokken bij het 250 cc [[SMZ (Duitsland)|SMZ]]-project van [[Sepp Schlögl]], [[AntonToni Mang]] en [[Alfons Zender]], waarvoor hij de [[Cilinder (motor)|cilinder]]s en het verstevigde [[carter (motortechniek)|carter]] maakte. Dieter Braun werd met deze SMZ tweede in de [[Grand Prix-wegrace van Duitsland 1972|Grand Prix van Duitsland]] die hij zelfs bijna gewonnen had als er niet een veertje van de uitlaat kapot gegaan was. Bender reed in dit jaar ook in de 250 cc klasse, maar hij scoorde slechts een negende plaats op de [[Sachsenring (circuit)|Sachsenring]]. Daarna stopte hij met 250 cc races omdat hij twee klassen te druk vond en omdat hij ook veel tijd in de SMZ stak. Intussen bekeek Bender ook de weinig succesvolle motoren van de [[Karting|karts]] van de leden van de Reutlinger Motorsport Club. Hij nam de blokjes onder handen en in 1973 werd Rudolf Zahlmann er Europees kampioen mee.
 
In 1973 werd [[fabriekscoureur]] [[Börje Jansson]] vierde in de eindstand van de 125 cc klasse en Maico eindigde als tweede in de strijd om de constructeurstitel.
56.854

bewerkingen