Hoofdmenu openen

Wijzigingen

5 bytes verwijderd ,  1 jaar geleden
 
==== Wereldoorlog ====
Ruim ruim een maand na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog vaardigde Pius XII zijn eerste encycliek uit: ''[[Summi Pontificatus]]''. In deze encycliek beschreef de paus de eenheid van het mensdom, zonder onderscheid van cultuur of afkomst<ref>''Summi Pontificatus'', paragrafen 38/39</ref>. Ook nam hij stelling tegen de [[totalitarisme|totalitaire staat]], die slechts tot chaos zou leiden.<ref>''Summi Pontificatus'', paragraaf 78</ref> In zijn encycliek liet Pius echter na de misstanden bij naam te noemen, iets wat hem na de oorlog als een van de kritiekpunten werd aangerekend. Hierdoor werden met name tijdens de oorlog veel van Pius’ woorden slechts geïnterpreteerd als zou hij zich direct uitgesproken hebben over de Jodenvervolgingen en andere misstanden onder het [[fascisme|fascistisch bewind]]. Wel liet hij zich direct uit over het lot van de Poolse bevolking en sprak hij de hoop uit dat vrede snel in het land zou volgen.<ref>''Summi Pontificatus'', paragraaf 106</ref>
 
De betrokkenheid van Italië bij de oorlog was Pius’ andere zorg. Hoewel het land nog niet actief deelnam, was het duidelijk dat Benito Mussolini er alles aan gelegen was zijn bondgenoot Hitler bij te staan, alsmede de belangen van Italië te vergroten. Op verzoek van Pius werd de [[Ministerie van Buitenlandse Zaken|minister van Buitenlandse Zaken]], [[Galeazzo Ciano]] – een schoonzoon van Mussolini – op het Vaticaan uitgenodigd waar de paus hem prees voor zijn inzet tot behoud van de neutraliteit. Volgend op dit bezoek werden ook de koning en koningin van Italië op 21 december 1939 uitgenodigd, gevolgd door een tegenbezoek van Pius XII een week later aan het [[Palazzo del Quirinale|Quirinaalpaleis]].<ref>Shepherd of Souls, p. 56</ref><ref>Met dit bezoek aan het Quirinaalpaleis was Pius XII de eerste paus sinds 1870 die de voormalige pauselijke residentie bezocht.</ref><ref>Op 10 juni 1940 verklaarde Italië alsnog de oorlog.</ref>
Anonieme gebruiker