Geschiedenis van het Midden-Oosten: verschil tussen versies

 
===Einde van de mandaten en de Koude Oorlog===
Binnen enkele jaren na de oorlog werden de verschillende mandaten opgeheven en werden deze landen zelfstandig. Op [[22 maart]] [[1945]] werd de [[Arabische Liga]] gevormd. In 1946 werd het koninkrijk [[Jordanië]] onafhankelijk.
 
In [[1917]] was de [[Balfour-verklaring]] uitgegeven, die de [[Joden]] de vorming van een ''Joods Nationaal Tehuis'' in Palestina beloofde. NadatOp 29 november 1947 stemde de [[Algemene Vergadering van de Verenigde Naties]] in met het Britseplan mandaat voor de opdeling van het [[mandaatgebied Palestina]] in drie delen: een afliepJoods, werdeen deArabisch en een internationaal bestuurd staatdeel ([[IsraëlJeruzalem]] uitgeroepenen [[Bethlehem]]). DeToen [[Israëlische onafhankelijkheidsverklaring]] werd uitgeroepen, verklaarden de Arabieren, die al decennia tegen de instroom van Joden waren, verklaarden prompt de oorlog, wat leidde tot de [[Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948|Eerste Arabisch-Israëlische oorlog]]. De [[Joodse vluchtelingen uit de Arabische wereld|Joodse bevolking uit Arabische landen]] vluchtten nagenoeg geheel naar Israël nadat vele pogroms zich tegen hen richtten.
 
In [[1956]] wilden de Fransen en Britten het Suezkanaal, dat door de Egyptische president [[Nasser]] genationaliseerd was, opnieuw onder controle krijgen. Zij maakten een geheime afspraak met Israël, dat zelf de Sinaï wilde controleren om Egyptische aanvallen te kunnen weerstaan, waarna de [[Suezcrisis]] van [[1956]] een feit was. De [[Verenigde Staten]] steunden de aanval niet, waarmee de VS aan invloed wonnen. Ook de [[Sovjet-Unie]] mengde zich in de politiek van het gebied, op zoek naar invloed. De Sovjets steunden verschillende landen in hun [[Arabisch nationalisme|arabisch-nationalistische]] aspiraties.
5.439

bewerkingen