Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 1 jaar geleden
opmaak citaat Hadewijch
'''Middelnederlandse mystieke literatuur''' is een fase uit de [[Nederlandse literatuur]] waarnaar ook wordt verwezen als de ''Middelnederlandse vrouwenmystiek''. Het waren dan ook in hoofdzaak twee vrouwen die de toon zetten bij deze mystieke teksten: [[Hadewijch (schrijfster)|Hadewijch]] en [[Beatrijs van Nazareth|Beatrijs]]. Beiden schreven, de een als [[begijn]], de ander als non, hun [[mystiek]]e ervaringen op met een duidelijk didactisch doel: hoe nog in dit leven God kon worden ervaren. Daarmee verschilden ze van de reguliere kerk die pas heil beloofde in een leven na de dood. Mystieke ervaringen van vrouwen - een vorm van extase en overgave die gepaard ging met verlies van zelfcontrole - werden door de toenmalige katholieke kerk dan ook slechts argwanend geduld.
 
{{Citaat|Die sonder Minne leven sijn dode.|bron=Hadewijch, 43e lied}}
 
De eerste vertegenwoordiger van mystieke literatuur, Beatrijs van Nazareth, beschreef haar liefde voor God in een heldere, eenvoudige stijl met soms verrassende expressieve heftigheid. Het enige werk dat we van haar hebben is ''Zeven Manieren van Minnen''. Deze prozatekst beschrijft de zeven stadia van liefde tot zij gezuiverd en omgevormd kan terugkeren tot God. Hadewijch is een grote mystieke dichter. Ook in haar werk neemt de liefde voor God (haar ''minne'') en vereniging met God een belangrijke plaats in. Bij Jan van Ruysbroec bestond de zoektocht naar God in het zoeken in de diepten van de eigen ziel. Hij beschreef dat proces als een soort spirituele ladder met drie onderscheiden fasen: