Belgische cinema: verschil tussen versies

1 byte verwijderd ,  2 jaar geleden
→‎1930-1990: Spelfout
k (→‎1930-1990: Wikipedia:Wikiproject/SpellingCheck. Help mee!, replaced: tenslotte → ten slotte met AWB)
(→‎1930-1990: Spelfout)
Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website
Na de [[bevrijding]] werden de volkskluchten weer even populair, zoals de films van [[Edith Kiel]], waarin onder meer [[Gaston Berghmans]] en de broers [[Jef Cassiers|Jef]] en [[Çois Cassiers]] speelden.
 
Tevens ontstond de traditie van het boerendrama: theatraal in scène gezette tragedies over moeilijke jaren in een (meestal Vlaams) [[landbouwer]]sgezin. Van de [[1940-1949|jaren veertig]] tot de [[1980-1989|jaren tachtig]] bleef het één van de meest geliefde genres in de Vlaamse filmwereld. ''[[Baas Gansendonck]]'', ''[[Pallieter (film)|Pallieter]]'', ''[[De Witte van Sichem]]'', ''[[Het gezin van Paemel]]'', ''[[De Vlaschaard (film uit 1983)|De Vlaschaard]]'' en ''[[Boerenpsalm (film)|Boerenpsalm]]'' waren allenalle verfilmingen van klassieke Vlaamse plattelandsromans. Ook de Waalse cineast [[Jacques Boigelot]] waagde zich in 1970 aan een boerendrama, ''[[Paix sur les Champs]]'', dat genomineerd werd voor de [[Academy Award voor Beste Niet-Engelstalige film|Oscar voor Beste Niet-Engelstalige Film]].
 
Toch waren er ook films die zich niet concentreerden op de crisisjaren op het Vlaamse platteland. Zo was er in 1955 ''[[Meeuwen sterven in de haven]]'', een [[Thriller (genre)|thriller]] die qua stijl geïnspireerd was op de Amerikaanse [[film noir|films noirs]]. Vanaf 1964 konden films gesubsidieerd worden door de overheid, waardoor een nieuwe generatie filmmakers kon opstaan, bijvoorbeeld [[André Delvaux]] (''[[De Man Die Zijn Haar Kort Liet Knippen]]'') en [[Harry Kümel]] (''[[Malpertuis (film)|Malpertuis]]'', ''[[De komst van Joachim Stiller (televisieserie)|De komst van Joachim Stiller]]''). Zij braken met de traditie van de documentaire en de boerenfilm en gingen eigentijdse films maken, vaak met een [[Magisch realisme|magisch-realistisch]] karakter. In de [[jaren 1980]] zette deze breuk zich verder. Hierdoor ontstond een minder theatrale en meer persoonlijke en groezelige manier van filmmaken, met modernere filmtechnieken, geleid door regisseurs als [[Marc Didden]] (''[[Brussels by Night]]'') en [[Robbe De Hert]] (''[[Blueberry Hill (film)|Blueberry Hill]]'', ''[[Brylcream Boulevard]]''). Ook kwam [[Rob Van Eyck]] in de picture met de gewelddadige en seksuele [[cultfilm]] ''[[The Afterman]]'' (1985), die door het alsmaar toenemende succes van [[videotheek|videotheken]] uitgroeide tot de meest verkochte Vlaamse film in het buitenland. In 1985 verscheen de ambitieuze film ''[[De Leeuw van Vlaanderen]]'', geschreven en geregisseerd door [[Hugo Claus]]. De film flopte echter spectaculair.
65

bewerkingen