Hoofdmenu openen

Wijzigingen

141 bytes verwijderd, 1 jaar geleden
 
==Achtergrond==
Het soefisme wordt vaak beschreven als het hart, de kern of de essentie van de islam, en niet als een aparte [[school (stroming)|stroming]]. Het soefisme kan getraceerd worden in alle spirituele stambomen (''silsilah's'') van de soefi-orden tot [[Ali ibn Abu Talib]], neef en schoonzoon van de profeet [[Mohammed]], die hem hierin speciaal zou hebben onderwezen. Ali wordt daarom ook wel de 'vader van het soefisme' genoemd.<ref>http://www.spiritualfoundation.net/fatherofsufism.htm</ref><ref>http://khawajamoinuddin.wordpress.com/hazrat-ali-the-father-of-sufism/</ref> Een aanhanger van het soefisme heet een ''soefi'', oftewel een specialist in het vakgebied ''Tasawwoef'', hoewel sommigen deze titel slechts wensen te gebruiken voor iemand die de doelen van het soefisme bereikt heeft. Ook is de naam [[derwisj]] gebruikelijk. De soefi's vormen mystieke [[tariqa]]'s, broederschappen of zusterschappen.
 
Het doel van het soefisme is het bereiken van '''Ihsan''', ofwel "volmaakte goedheid". Waar islamitische rechtsgeleerden het geloof benaderen via de concepten ''Islam'' (onderwerping) en ''[[Zuilen van geloof|Iman]]'' (geloof), doen soefi's dit via een innerlijke zoektocht naar Ihsan. Volgens de invloedrijke soefimeester [[Jalal ad-Din Rumi|Rumi]] betekent Ihsan in de soefitraditie: "God zien zoals hij jou ziet. Want ook al zie jij hem niet, hij ziet jou wel". Ihsan is echter een breed concept, waardoor soefi's ook spirituele genoegdoening kunnen halen uit liefdadigheid voor niet-moslims of ongelovigen.
Anonieme gebruiker