Hishikawa Moronobu: verschil tussen versies

620 bytes verwijderd ,  3 jaar geleden
Na de dood van zijn vader verhuisde Hishikawa naar Edo (江戸) <ref>Het tegenwoordige Tokio (東京, Tōkyō)</ref>, waar hij ging studeren aan twee prestigieuze scholen : de Tosa-school (土佐派, ''Tosa-ha''); die zicht toespitste op de traditionele Japanse kunst en de [[Kanō-school]] (狩野派, ''Kanō-ha''), waar ze Chinese kunst onderrichtten.
 
Na ervaring gehad te hebben opgedaan in zowel de decoratieve enals de academische kunst, wendde hij zich tot de ''ukiyo-e''-stijl, die doorheengedurende vele jaren een grote evolutie doormaakte, onder andere gekenmerktmeer doordankzij de inbreng van Hishikawa. Zelf leerde hij deze kunst van waarschijnlijk bij zijn mentor, de Kanbun Master (漢文大師, ''Kanbun Diaishi''; 1660–1673), welkedie een grote kunstenaar zougeweest moet zijn geweest, maar waar tot vandaagop de dagheden geen kunstwerken meer van terug te vindenbekend zijn.
 
== Werken ==
=== Stijl ===
Tot groot ongeloofMoronobu is Moronobu niet de uitvinder van de ''ukiyo-e''-stijl. In plaats daarvan verwerkteHij hijgebruikte onafgewerkte ''ukiyo-e''-designsontwerpen van vorigeandere artiesten,kunstenaars en zo creëerde hijin zijn eigen werk. Hij was wel de eerste artiestontwerper die volwassen, mature ''ukiyo-e'' maakte. Deze mature vorm van ''ukiyo-e'' hadbepaalde eende grotestandaard krachtvoor enkunstenaars aanwezigheidvan datlatere degeneraties. standaardHishikawa zettewordt voorvaak artiestengeprezen om de sterkte van zijn lijnen en de volgendeinteractieve generaties.opstelling van zijn figuren, wat een dramatisch element toevoegd aan de ''ukiyo-e-''stijl.
Hishikawa wordt vaak geprezen voor de sterkte van zijn lijnen en de interactieve opstelling van zijn figuren, die beide zorgen voor een dramatische functie wat nog niet te zien was in de voorgangers van Hishikawa.
 
De eerste ''ukiyo-e'' waren geen printsafdrukken, maar schilderijenwerden gemaakt met penseel en zwarte inkt. Na verloop van tijd kwamen er meer kleuren inkt en werden de schilderijen gecompliceerder. Daarom werd de blokdruktechniek toegepast. [[Blokdruk]] is een techniek afkomstig uit China. Men maakt eerst het schilderij en deze wordt omgekeerdmet gelegdde beschilderde zijde op een houten blok hout gelegd. DanVervolgens snijdt men de afbeelding in het blok. Het blok kan dan met inkt worden behandeld om vervolgens gebruikt te worden om duplicaten van het origineel maken. Door deze techniek te gebruiken wist Hishikawa's meer populariteit te verwerven omdat hijprenten een groter publiek konte bereiken. De meeste van zijn blokdrukkunstblokdrukken waswaren in zwart en wit getekend (墨絵, sumi-e),. maar veleVeel van zijn kopieënprenten werden met de hand ingekleurd door andere artiesten''ukiyo-e''-kunstenaars.
 
=== Soorten werken ===
In het begin van de jaren 1660 kreeg Moronobu voor het eerst aandacht vanwege de hoge kwaliteit van zijn tekeningen en schilderijen. Enkele jaren laten ging Hishikawa over naarop het illustreren van '''''e-hon''''' (絵本, prentenboeken) aan de hand van de houten blokdruktechniek. EnkelenEnkele van Hishikawa's meest bekende ''e-hon'' werken zijn onderillustraties anderebij tekeningenwerken voorvan de werken van schrijver [[Ihara Saikaku]] (井原西鶴).
 
Hishikawa’s eerst gevondenvroegste werken waren illustraties van zulke prentenboeken, dieen dateerdedateerden van 1672. Hij zou meer dan honderdvijftig boeken hebben geproduceerdgeïllustreerd. ErVeel zijndaarvan echter velen die menkunnen niet volledig aan Hishikawa’sHishikawa naamworden kan schenkentoegeschreven, aangezien dehij meestendeze werken niet ondertekend zijn door hemsigneerde. Vandaag zijn er meer dan zestig boeken teruggevondenvan onderhem zijn naambekend, en meer kunnen er nog boven komen.
 
Hishikawa had enorm veel succes met zijn boekillustraties. Omdat Hishikawa echter een groter publiek wou bereiken en omdat deze boekillustraties als kunst steeds meer en meer geapprecieerd werden ging hij ook '''''ichimai-e''''' (一枚絵) ontwerpen. Ichimai-e zijn éénpaginaprintsprenten van een pagina. Hishikawa's éénpaginaprintsichimai-e waren echtermeestal weinigook totongesigneerd nieten ondertekendveel envan dedeze meestenprenten hebben hetde niettand overleefddes doorheentijds deniet jarendoorstaan. Soms behoordenmaakten dezeze éénpaginaprintsdeel uit totvan een specifiekebepaalde reeks, meestal bestaande uit 12twaalf printsprenten. De 3 meest voorkomende thema's bij Hishikawa's éénpaginaprints waren :
 
* '''''[[Shunga (kunst)|Shunga]]''''' (春画), de Japanse term voor erotische kunst
* '''''[[Yakusha-e]]''''' (役者絵), dit zijn portretten van Kabuki -acteurs in populaire rollen
* '''''[[Bijinga]]''''' (美人画), illustraties van mooie vrouwen uit Edo
<gallery widths="250" heights="300px"
 
=== Mikaeri Bijin ===
Een van Hishikawa's meest bekende werken is ongetwijfeld ''Mikaeri Bijin'' (見返り美人, ''“Turning Back Beauty”'' of ''“A Beauty Looking over Her Shoulder”''). Het originele schilderij is 63 opbij 31,2 centimeter en bevindt zich momenteel in het Nationale Museum van Tokyo (東京国立博物館, ''Tōkyō Kokuritsu Hakubutsukan''). Het schilderij is geschilderd in levendige kleuren. Open het schilderij staattoont een vrouw vanuit de Edo-periode langsop de achterkantrug afgebeeldgezien. Ze kijkt, wellicht toevallig, naar achteren over haar schouder. Ze wordt afgebeeld als een voorstelling van de Edo-periode, dat wordt gezien als een vredevolle en artistieke tijd.
 
Kort na Wereldoorlog II inIn 1948, heerste er nog steeds chaos in Japan. In dit jaar werden er postzegels verkocht, waarop Hishikawa’s ''Mikaeri Bijin'' werd afgebeeld., Het was een sensatie die interesse creëerde inwaardoor het verzamelen van postzegels als hobby populairder werd.
 
== Latere leven ==
Tegen het midden van de jaren 1670 wasstond Hishikawa bekend als de belangrijkste ''ukiyo-e'' printmaker-kunstenaar en dezehij naamzou behield hijdat tot zijn dood blijven.
 
In zijn geboortestad <ref>Het tegenwoordige Kyonan (鋸南町, Kyonan-machi)</ref> is er ookstaat een museum ter ere van Hishikawa gemaakt'', het ''Hishikawa kinen-kan'' (菱川師宣記念館), dat zijn naam draagt.
 
== Volgelingen ==
Het feit dat Hishikawa zo bekend was, resulteerdemaakte zichhem intot heteen aantalgewild volgelingen dat hij ontwikkeldeleraar. Doorheen zijn leven startteHij hijstichtte zijn eigen school (菱川派, ''Hishikawa-ha''), waar veel van de later bekende ''ukiyo-e''-artiestenkunstenaars leswerden volgdenopgeleid. EnkelenEnkele van zijn volgelingenleerlingen waren :
* Hishikawa Morofusa (菱川師房) : oudste zoon van Moronobu. Hij gaf uiteindelijk de blokdrukkunst op en ging terug naar het textielfamiliebedrijf in Hodamura.
* Sugimura Jihei (杉村治平) : illustreerde minstens 70zeventig boeken en velemaakte printstalloze prenten. NetOok zoals Hishikawahij creëerde hij veel shunga, maar die zijn shungameer waren echter nog explicieterexpliciet en erotischer dan dezede prenten van zijn meester.
* Furuyama Moroshige (古山師重)
* Yamazaki Ryūjo (山崎龍女)
De school was echter niet een lang leven gegund en na verloop van tijd verloor het ook aan populariteit, vooral door de opkomst van vele andere scholen en studios en het vertrek van Hishikawa Morofusa.
 
== Hishikawa Moronobu in de populaire cultuur ==
* In 2004 werd de aflevering "Artistic Anarchy" van de anime Samurai Champloo (サムライチャンプルー) uitgezonden. Deze draait rond Hishikawa.
* Een ander voorbeeld is het lied "''Mikaeri Bijin''" dat door populairede van de Japanse idolversie groupvan ''Idols'' bekende band ''Morning Musume.'14'' (モーニング娘。'14) werd uitgebracht in het2014 jaarwerd 2014uitgebracht. Het is vernoemd naar het kunstwerk met dezelfde naam en we kunnen er verwijzingen naar ''ukiyo-e'' in terugvinden.
 
== Voetnoten ==
130

bewerkingen