Mathias Soiron: verschil tussen versies

288 bytes toegevoegd ,  2 jaar geleden
aanvullingen
k (Linkfix met AWB)
(aanvullingen)
Mathias Soiron was een telg uit een geslacht van bouwmeesters, [[steenhouwer]]s, [[timmerman|meestertimmerlieden]] en [[schrijnwerker]]s, dat in de 18e eeuw actief was in Luik, Maastricht, [[Hasselt (België)|Hasselt]] en [[Venlo (stad)|Venlo]]. Mathias was de zoon van de architect [[Matheius Soiron]], die samen met zijn broer [[François Soiron]] het imposante ''Schloss Wickrath'' nabij [[Mönchengladbach]] bouwde. Mathias ontving waarschijnlijk een deel van zijn opleiding tijdens de bouw van dit kasteel, van 1746 tot 1772. Enkele tekeningen van Mathias van kasteel Wickrath zijn bewaard gebleven. Zijn jongere broer Joannes Ludovicus (Jean Louis) werd bouwmeester in Venlo. Twee andere broers, Andreas en Wilhelmus (André en Guillaume), werden [[seculiere kanunnik|kanunnik]] bij het [[Kapittel van Sint-Servaas|Sint-Servaaskapittel]], een eervolle en lucratieve positie in die tijd.
 
In zijn jonge jaren volgde Mathias Soiron tekenlessen bij de kunstschilder en tekenaar Johannes Bijlevelt (geboren 1728).<ref>inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/persoon/4512/kml</ref> Het is niet bekend wanneer precies Mathias stadsbouwmeester werd in Maastricht. Eén van de opdrachten die hij als stadsbouwmeester kreeg, was in 1788 de verbouwing van de leegstaande Jezuïetenkerk tot [[schouwburg]], de huidige [[Bonbonnière]]. Een jaar eerder maakte hij het ontwerp voor het militaire wachthuis aan de Graanmarkt, naast de [[Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopneming (Maastricht)|Onze Lieve Vrouwe Basiliek]]. Een ander belangrijk gebouw van zijn hand is het voormalige [[kanunnikenhuis]] aan de [[Grote Gracht (Maastricht)|Grote Gracht]], dat hij bouwde voor zijn broers Andreas en Wilhelmus. Tegenwoordig staat dit gebouw bekend als het [[Huis Soiron]] en wordt het gebruikt door de Faculteit Cultuurwetenschappen van de [[Universiteit Maastricht]].
 
Als aannemer leverde Soiron, evenals zijn vader en oom, regelmatig bijdragen aan het inonderhouden standen houdenuitbreiden c.qvan de [[vestingwerken van Maastricht]]. reparerenOok enleidde onderhoudenhij in 1811-12 de verbouwing van de [[vestingwerkSint-Servaasbasiliek (Maastricht)|Sint-Servaaskerk]]en tot [[parochiekerk]], waarbij de sloop van Maastrichtde middeleeuwse [[Crypten van de Sint-Servaasbasiliek#Vieringscrypte|vieringscrypte]] en enkele kapellen later zeer betreurd werd. Verder ontwierp hij een aantal kerken, onder andere de Sint-Martinuskerk in [[Itteren]], de [[Sint-Jan de Doperkerk (Mechelen)|Sint-Jan de Doperkerk]] in [[Mechelen (Nederland)|Mechelen]], de [[Sint-Medarduskerk (Vreren)|Sint-Medarduskerk]] (met pastorie) in het Belgische [[Vreren]] en (postuum) de [[Sint-Laurentiuskerk (Bemelen)|Sint-Laurentiuskerk]] in [[Bemelen]].
 
Bij zijn interieurontwerpen werkte Soiron vaak samen met de Zwitsers-Italiaanse stucwerker [[Petrus Nicolaas Gagini]]. Verder ontwierp hij meubels voor diverse huizen, waaronder [[commode]]s, schrijftafels, speeltafels, [[secretaire]]s, stoelen, staande klokken en [[hemelbed]]den. Soiron ontwierp zelf meubels, maar tekende ook meubels van andere ontwerpers na. Tevens maakte hij verschillende ontwerpen voor tuinen en parken met alles wat daarin thuishoorde, zoals [[prieel]]tjes, hekwerken, beelden, sokkels, vazen en tuinmeubilair. Opvallend is de verschuiving van Soiron's voorkeur (of die van zijn opdrachtgevers) rond 1800 van de formele Franse tuin naar de Engelse landschapstuin.
23.907

bewerkingen