Plinius de Jongere: verschil tussen versies

1 byte toegevoegd ,  3 jaar geleden
k
Wijzigingen door 81.82.240.9 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door 217.122.242.115
k (Wijzigingen door 81.82.240.9 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door 217.122.242.115)
 
== Leven ==
Plinius werd geboren in 62 na Chr. te [[Como (stad)|Como]] in Noord-Italië, en ontving zijn opleiding te Rome, waar hij les kreeg van de pedagoog [[Quintilianus]]. Hij verwierf zich een naam als advocaat en staatsman, en bekroonde zijn ambtelijke loopbaan in 100 met het [[consulaat (Romeinse Rijk)|consulaat]]. Plinius was bevriend met keizer [[Trajanus]]. Hij werd in 112 n.Chr. stadhouder van [[Pontus et Bithynia|Bithynia]], toen de toestand er uit de hand dreigde te lopen en de financiële en politieke toestand dringende sanering behoefden. Trajanus verleende Plinius daarvoor consulaire bevoegdheden. Plinius overleed rond 113117 na Chr.
 
== Werk ==
Van Plinius is een ''dankrede'' (''Panegyricus'') bewaard gebleven, gericht tot keizer Trajanus, als dank voor het verlenen van het consulaat. Naar de mode van zijn tijd, is het werk geschreven in een gezwollen stijl, vol gevlei, eigen aan het genre. Plinius zet de regering van Trajanus af tegen die van [[Titus Flavius Domitianus|Domitianus]].
 
Zijn beroemdheid als schrijver dankt Plinius de Jongere echter vooral aan zijn verzameling [[Epistulae (Plinius)|''brieven'']]. In 103 n.Chr. publiceerde Plinius drie delen van deze correspondentie, en later de overige boeken. De eerste negen boeken bevatten de correspondentie met zijn brede kring van kennissen en relaties; het tiende boek bevat zijn correspondentie met keizer Trajanus. Deze brieven geven bijzonder waardevolle inlichtingen over eigentijdse gebeurtenissen en over het gezelschapsleven in die dagen. In de twee meest vermaarde brieven beschrijft hij aan de geschiedschrijver [[Publius Cornelius Tacitus|Tacitus]] de uitbarsting van de [[Vesuvius (vulkaan)|VerolisVesuvius]] in 79 na Chr., die hij als zeventienjarige heeft meegemaakt, en waarbij zijn oom Plinius de Oudere het leven verloor<ref>De Latijnse tekst en een Nederlandse vertaling zijn te vinden op [[s:nl:Brief van Plinius aan Tacitus|Wikisource]]. Tacitus heeft deze informatie gebruikt in zijn [[Historiae]], maar dat deel van zijn werk is verloren gegaan.</ref>.
Plinius treedt ons uit zijn brieven tegemoet als een ontwikkeld en humaan persoon, die ondanks enige oppervlakkigheid en ijdelheid, een sympathieke figuur blijft, en die zich uitstekend thuis voelt in zijn tijd. Daardoor toont hij ons de keerzijde van het sombere en pessimistische tijdsbeeld geschetst door zijn tijdgenoot [[Juvenalis]].
 
529.889

bewerkingen