Hoofdmenu openen

Wijzigingen

145 bytes toegevoegd, 3 jaar geleden
k
 
== Hubertus' leven als geestelijke ==
Hubertus ging in de leer bij de heilige Lambertus van Maastricht, op dat moment de bisschop van die stad. Uiteindelijk volgde hij deze op. Maastricht en [[Tongeren (stad)|Tongeren]] waren in die tijd onveilig, daarom verplaatste hij zowel de [[katheder|bisschoppelijke zetel]] als het gebeente van de heilige Lambertus naar Luik (rond [[718]]).<ref>A.J. Munsters, (1967) Verkenning van de middeleeuwse kerk in Limburg. in: E.C.M.A. Batta (red), Limburg's verleden. Geschiedenis van Nederlands Limburg tot 1815, vol II</ref> Hij verkondigde het geloof in [[Hertogdom Brabant|Brabant]] en de [[Ardennen]], vandaar dat in het zuiden van [[Nederland]] en in heel [[België]] vele kerken naar hem zijn vernoemd. In sommige streken lijkt het soms wel alsof er maar twee heiligen zijn: Hubertus en Lambertus. Nadat Hubertus in 727 overleed, volgde zijn zoon [[Floribertus van Luik|Floribertus]] hem op (in die tijd konden gehuwden nog geestelijke worden, al scheidden ze in dat geval wel vaak van tafel en bed: de vrouw werd meestal [[monnik (christendom)|zuster]]).<br /> In de vita van Sint-Hubertus wordt zijn overlijden gepreciseerd op de plaats genaamd "Fura", gelegen op 30 mijl (ongeveer 45 km) van Luik. Het valt dan ook te betwijfelen dat dit de [[Vlaams-Brabant]]se gemeente [[Tervuren]] kan zijn, zoals daar nochtans in de traditie wordt beweerd.<br /> In diezelfde traditie zou Hubertus het bos Fura gekregen hebben als bruidsschat van zijn schoonvader, een niet nader genoemde graaf van Leuven.
 
Wellicht dient ''Fura'' in de Voerstreek te worden gezocht. Misschien was Hubertus een zoon was van een graaf van Lohegau. De Lohegau is de naam van het bosrijke gebied (lo) tussen Maastricht en Luik. De graven bewoonden o.a. 'Villa Fura', een burcht te 's-Gravenvoeren, gelegen in het Steenbos.
 
8.118

bewerkingen