Engelandvaarder: verschil tussen versies

86 bytes toegevoegd ,  4 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
 
==Mislukking door verraad==
[[File:Col de Portet d'Aspet - Stèle.jpg|thumb|150px|Col de Portet d'Aspet - Stèle]]
Het verraad van 12 Engelandvaarders op zondag 4 januari 1942 is door Agnes Dessing niet opgenomen in haar publicatie ''Mislukte pogingen'', wellicht vanwege een algehele onbekendheid daarvan of door het ontbreken van details. Het ging om Albert Beek, Philip Beek, Jan de Brabander, Eddie Diamant, de broers Leo Fonteijn en Simon Fonteijn, Jan Willem de Korver, Albert Levy, Alexander Mazei, Siegfried Seemann, Simon van Wieringen en zijn vader Willem van Wieringen. Slechts twee hunner overleefden de concentratiekampen. Opmerkelijk is het gegeven dat deze twee jonge mannen, Jan de Brabander en Jan Willem de Korver, niet-joods waren, wat echter niet wil zeggen dat zij daardoor overleefden. Ook zij hebben zwaar geleden.<br>
De val werd opgezet door een verrader en dit met de hulp van twee Haagse politiemensen. Vader Van Wieringen had contact gezocht met Aalbert de Jong, een Scheveninger die getrouwd was met Käthe Weiss, een vroegere Duitse dienstbode van de later in Scheveningen woonachtige joodse familie Van Wieringen. De Jong werd de verrader door enerzijds op verzoek van Van Wieringen een schip, ''[[HD 220 in de Tweede Wereldoorlog|HD 220]]'' te regelen waarop de twaalf mannen in die nacht in de haven van Scheveningen konden worden ingescheept voor vertrek, terwijl De Jong anderzijds de Duitse handlangers [[Marten Slagter]] en [[Leo Poos]] van dit vertrek op de hoogte stelde. De schepelingen werden dan ook gearresteerd en via het 'Oranjehotel' te Scheveningen gedeporteerd naar verschillende Duitse concentratiekampen.<ref>Piet Spaans: ''Jaarboek 2011.'' Geschiedkundige Vereniging Die Haghe. ''Verraad in Scheveningen.'' Blz.112 e.v. ISSN 0923-2931 (2011).</ref>
 
 
Het verraad bij [[Col de Portet-d'Aspet#Tweede Wereldoorlog|Col de Portet-d'Aspet]], waarbij een konvooi van 24 vluchtelingen - waaronder Engelandvaarders - werd verraden en overvallen, is wel In de publicatie van Agnes Dessing opgenomen<ref>{{Citeer boek|last=Dessing|first=Agnes Margaretha Francisca|title=Tulpen voor Wilhelmina: De geschiedenis van de Engelandvaarders|url=http://dare.uva.nl/document/77562|year=2004|publisher=Bert Bakker|location=Amsterdam|page=192|chapter=Mislukte pogingen tot Engelandvaart}}</ref>. De meeste Engelandvaarders werden afgevoerd, waarvan er minsten zeven in een concentratiekamp omkwamen. Een klein aantal, waaronder [[Vic Lemmens]], [[Han Langeler]], [[Sam Timmers Verhoeven]] en [[Chris van Oosterzee#Engelandvaart|Chris van Oosterzee]], zag kans te ontsnappen. Op de Col is ter nagedachtenis van de moedige Franse [[berggidsen]] en de slachtoffers van het verraad een monument opgericht.
1.696

bewerkingen