Neurowetenschap: verschil tussen versies

102 bytes verwijderd ,  5 jaar geleden
In de 20e eeuw heeft het werk van [[Santiago Ramón y Cajal]] en [[Camillo Golgi]] de basis gelegd voor het bestuderen van individuele neuronen in de hersenen. [[Camillo Golgi]] ontwikkelde een nieuwe methode om neuronen te kleuren ([[golgikleuring]]) en hierdoor werd de volledige structuur van het neuron zichtbaar onder een microscoop. Hij kon de structuur van het neuron al bestuderen: het neuron bestaat uit een [[axon]] aan een uiteinde en [[Dendriet (neurologie)|dendrieten]] aan het andere uiteinde met daartussen het cellichaam of soma van het neuron. Deze ontdekking leidt tot de [[neurondoctrine]]: het principe dat individuele neuronen de "bouwstenen" zijn van de hersenen. [[Charles Scott Sherrington]] en [[Edgar Douglas Adrian]] hebben de bestuderingsmethoden uitgebreid met een nieuwe techniek die gebruikmaakt van elektroden. [[Neurotransmitter]]s zijn ontdekt door een aantal wetenschappers, waaronder [[Otto Loewi]], [[Henry Hallett Dale]], [[Arvid Carlsson]] en vele anderen. Neurotransmitters zijn verantwoordelijk voor het overbrengen van een signaal van één neuron naar een ander.
In [[1929]] nam de Duitse arts [[Hans Berger (neuroloog)|Hans Berger]] de eerste elektrische potentialen van levende hersenen op. Zijn techniek, bekend als [[elektro-encefalografie]] of EEG, was de eerste manier om signalen van levende hersenen op te vangen tijdens het verrichten van normale functies.
 
Neurowetenschappers onderzoeken dus ook de herinneringen die door het zenuwstelsel naar boven komen.
 
== Neurowetenschap in de publieke sfeer ==
Anonieme gebruiker