Geschiedenis van Israël: verschil tussen versies

37 bytes verwijderd ,  6 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website
Na deze oorlog werd de roep om een Joodse staat luider. In Palestina kwam er meer verzet tegen de Britten. Door de [[Irgoen]]-militie van de latere Israëlische premier [[Menachem Begin]] werd een [[Bomaanslag op het Koning Davidhotel]], gepleegd, waarbij 91 mensen om het leven kwamen.
 
[[Bestand== Delingsplan Verenigde Naties ==:UN Partition Plan Palestine.png|thumb|Het VN-delingsplan voor Palestina (1947)<br />'''Geel:''' Arabische staat (42,9%)<br />'''Oranje:''' Joodse staat (56,4%)<br />'''Wit:''' Internationaal statuut (0,7%)]]
== Delingsplan Verenigde Naties ==
Op 29 novembernov 1947 stemt de [[Algemene Vergadering van de Verenigde Naties]] in met het plan van de internationale UNSCOP-commissie (''United Nations Special Comité on Palestine'') voor de opdeling van het [[mandaatgebied Palestina]]Pal in verschillende delen: een Israëlisch, een Arabisch en een internationaal bestuurd deel ([[Jeruzalem]] en [[Bethlehem]]).
[[Bestand:UN Partition Plan Palestine.png|thumb|Het VN-delingsplan voor Palestina (1947)<br />'''Geel:''' Arabische staat (42,9%)<br />'''Oranje:''' Joodse staat (56,4%)<br />'''Wit:''' Internationaal statuut (0,7%)]]
Op 29 november 1947 stemt de [[Algemene Vergadering van de Verenigde Naties]] in met het plan van de internationale UNSCOP-commissie (''United Nations Special Comité on Palestine'') voor de opdeling van het [[mandaatgebied Palestina]] in verschillende delen: een Israëlisch, een Arabisch en een internationaal bestuurd deel ([[Jeruzalem]] en [[Bethlehem]]).
 
De Joodse gemeenschap (die zich ''[[Jisjoev]]'' noemde) zou volgens dit plan krijgen:
# de [[Gaza]]strook met [[Isdud]] en [[Rafah]] en een aansluitende strook van de Negev langs de Egyptische grens tot 30&nbsp;km voorbij [[El Auja]].
Internationaal toezicht door de [[Verenigde Naties]], op de raakpunten ("kissing points", bruggen en onderdoorgangen) van de samenstellende delen, zou ervoor zorgen dat elke staat een aaneengesloten gebied vormt.
Van de 1,6 miljoen inwoners is op dat moment 1 miljoen Arabischmilabisch en 600.000 Joods. Het land is grotendeels publiek bezit van het Britse mandaatsgezag. 16,5% is van Arabieren die elders in de Arabische wereld (onder andere [[Beiroet]] en [[Damascus]]) wonen, terwijl de lokale Arabische bevolking 3,3% bezit. Joden hebben 8,6% van het land in handen <ref>Zie voor deze cijfers het ''Survey of Palestine, 1946'' van de Britse gezaghebber in het Mandaatgebied</ref>
 
In het voor een Joodse staat bedoelde deel vormen Joden 55% van de bevolking (niet meegerekend 90.000 nomadische [[bedoeïenen]] die er een deel van het jaar verblijven)<ref name="Domino">[http://web.archive.org/web/20080103134608/http://domino.un.org/UNISPAL.NSF/9a798adbf322aff38525617b006d88d7/07175de9fa2de563852568d3006e10f3!OpenDocument Domino]</ref>. De Joodse leiding accepteert de VN-deling, de Palestijnse leiding accepteert het echter niet. Vrijwel onmiddellijk daarna breekt er een burgeroorlog uit tussen Joden en Arabieren.
Anonieme gebruiker