Geschiedenis van het Midden-Oosten: verschil tussen versies

===Kruistochten===
{{Zie ook|[[Kruistocht]]}}
De Byzantijnse keizer [[Alexius I van Byzantium|Alexius I]], een uitstekend politicus en diplomaat, vroeg aan [[Paus Urbanus II]] hulp, in de vorm van huurlingen om het ter ziele gegane Seltsjoekenrijk te lijf te gaan, onder het mom van de Christelijke waarden. Paus Urbanus organiseerde in [[1095]] de eerste [[kruistocht]] en dit leger van kruisvaarders veroverde [[Jeruzalem]] in [[1099]]. De kruisvaarders richtten een [[bloedbad]] aan onder joden en moslims. Hierna stichtten zij het [[Latijnse Koninkrijk van Jeruzalem]], evenals drie andere staatjes. De rijken van de [[Abbasiden]], Seltsjoeken en [[Fatimiden]] reageerden enigszins onverschillig aangezien zij nauwelijks geïnteresseerd waren in het gebied.
 
===Zengiden===
[[Zengi]] en zijn zoon [[Nur ad-Din]] verenigden de verschillende staatjes in de Levant en hielden [[Kruisvaardersstaten]] in een wurggreep. Het [[beleg van Edessa]] in 1144, zal leiden tot de [[Tweede Kruistocht]]. [[Kruisvaardersinvasie van Egypte|Strijd om Egypte]]; de opvolgingskwestie in het kalifaat van de Fatimiden, bracht met zich mee dat de ene partij hulp vroeg aan de kruisvaarders en de andere partij aan Nur ad-Din. In 1169 veroverde generaal [[Shirkuh]] in dienst van Nur ad-Din, Egypte.
 
In [[1187]] veroverde de [[Koerden|Koerdische]] leider [[Saladin]] Jeruzalem op de kruisvaarders. In tegenstelling tot de kruisvaarders 88 jaar eerder, spaarde hij de levens van de inwoners. Hierna werden nog verschillende kruistochten georganiseerd, maar geen daarvan waren van grote invloed op het Midden-Oosten.
5.441

bewerkingen