Sensitiviteit en specificiteit: verschil tussen versies

(Versie 45443203 van 195.240.190.223 (overleg) ongedaan gemaakt - niet de naam van een test zo te zien)
De sensitiviteit van de test kan worden ingesteld door te schuiven met de drempelwaarde , de waarde waarbij de test als positief wordt beschouwd. Indien bv. 5 en meer als een positieve testuitslag beschouwd wordt en minder dan 5 als een negatieve testuitslag dan is 5 de drempelwaarde (afkappunt, Engels: ''cut-off point''). Naarmate het afkappunt hoger ligt, zal het aantal dat positief scoort dalen, dus ook de sensitiviteit en voor specificiteit geldt het omgekeerde. Een test met hoge sensitiviteit (lage drempel) zal dus een lagere specificiteit hebben, waardoor sommige mensen onterecht als hiv-positief worden beschouwd. Hun bloed zal onterecht geweigerd worden, maar dit is veel minder erg dan het omgekeerde. Test men echter iemand die bezorgd is voor zijn eigen gezondheid dan geldt het omgekeerde, en zal men een positieve test (die een gerede kans heeft onterecht positief ([[fout-positief]]), te zijn) door een nader onderzoek altijd willen bevestigen.
 
In de praktijk zal men meestal eerst een test gebruiken met een hoge sensitiviteit (zoals [[ELISA]] om [[hiv-antistoffen]] aan te tonen). Indien het resultaat negatief is kan men de patiënt geruststellen en zeggen dat hij niet besmet is met hiv. Als de ELISA positief is zal men de patiënt hier echter nog niet over inlichten. Gezien de lagere specificiteit van de ELISA is er immers een substantieel aantal vals-positieve testuitslagen en loopt men het risico de patiënt onterecht slecht nieuws te brengen. In plaats daarvan zal men op hetzelfde bloedstaal een test uitvoeren met hoge specificiteit: een immunoblot. Als ook deze test positief is kunnen we met zekerheid stellen dat de patiënt seropositief is voor hiv.
 
===Schuld van een verdachte===
31.143

bewerkingen