Hoofdmenu openen

Wijzigingen

8 bytes toegevoegd, 3 jaar geleden
dp-fixjes
 
== Leven ==
Bernardus IJzerdraat was van beroep [[gobelin]]restaurateur. Hij was leraar handenarbeid en schrijven geweest aan de gemeentelijke [[Kweekschool voor onderwijzers|kweekschool]] in Rotterdam en richtte daarna een eigen [[weverijweven|kunstweefschool]] op in [[Laren (Noord-Holland)]]. Door de crisis in de jaren 30 moest deze school sluiten. IJzerdraat ging als adviseur werken bij de ''Deventer tapijtfabriek'' van Maurits Prins in [[Dinxperlo]].
Hij sloot zich in 1936 aan bij de beweging [[Eenheid door Democratie]], die zich zowel tegen [[fascisme]] en [[nationaalsocialisme]] als tegen het [[communisme]] verzette. Zij waarschuwden vanaf het begin voor de pro-[[Nazi-Duitsland|Duitse]] propaganda van de [[Nationaal-Socialistische Beweging|NSB]].
 
Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939 keerde IJzerdraat terug naar Rotterdam; hij werd leraar aan enkele scholen in Schiedam en Vlaardingen. Het [[bombardement op Rotterdam]] op 14 mei 1940 en de capitulatie de dag erna maakten een enorme indruk op hem en waren voor hem het signaal om op te roepen tot verzet. Hij organiseerde een van de eerste verzetsgroepen in de Tweede Wereldoorlog in Nederland, "[[Geuzen (Tweede Wereldoorlog)|De Geuzen]]" in Rotterdam. Op 18 mei 1940 verscheen zijn eerste verzetsoproep in hun krant, het ''Geuzenbericht''. O.a. [[Piet van der Harst]] sloot zich bij hen aan.
 
Nadat IJzerdraat verraden was, werd hij op 25 november 1940 opgepakt in Haarlem, waar hij enkele maanden eerder als tapijtrestaurateur in het [[Frans Hals Museum]] aan de slag was gegaan. De Duitse [[Sicherheitsdienst |SD]] vond bij hem thuis een lijst met daarop alle namen en adressen van de overige leden van de verzetsgroep. Achttien leden werden opgepakt en in het zogenaamde Geuzenproces veroordeeld. Drie waren er minderjarig en zij ontliepen hierdoor de doodstraf. Hun plaats werd ingenomen door drie communistische [[Februaristaking|Februaristakers]]. IJzerdraat en de 17 anderen werden op [[13 maart]] [[1941]] gefusilleerd op de [[Waalsdorpervlakte]] bij [[Scheveningen]]. De schrijver [[Jan Campert]] maakte een gedicht over de laatste dagen van deze 18 doodgeschoten verzetsstrijders en stakers, getiteld ''[[DeHet lied der achttien dooden]]''.
 
Zijn graf bevindt zich op [[Ereveld Loenen]].
6.342

bewerkingen