Wet van behoud van massa: verschil tussen versies

230 bytes verwijderd ,  6 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(→‎Historische ontwikkeling en belang: link van dp naar juiste pagina, replaced: metabolismemetabolisme met AWB)
Geen bewerkingssamenvatting
De '''wet van behoud van massa''', ook de '''wet van Lavoisier''', zegt dat de [[massaMassa (natuurkunde)|massa]] van een [[gesloten systeem]] constant zal blijven, ongeacht de processen die binnen het systeem plaatsvinden. EenDe equivalente beweringwet is dat materievooral van vormbelang kanvoor veranderen,[[chemische maar niet kan worden gemaakt en evenmin kan worden vernietigdreactie]]s. Dit impliceert, dat voorVoor ieder chemisch proces in een gesloten systeem, blijft de totale massa van de [[reagentia]] gelijk moet zijn aan de totale massa van de reactieproducten. Een speciale vorm van de wet van behoud van massa is het behoud van het aantal [[Atoom|atomen]] van ieder [[chemisch element]]. In chemische reacties worden geen atomen gemaakt of vernietigd.
 
De wet van behoud van massa geldt ook in de [[vloeistofdynamica]].
In de chemie, dus zolang er geen [[kernreactie]]s plaatsvinden, houdt een speciale vorm van de wet van behoud van massa ook in dat er behoud is van massa (en aantal [[atoom|atomen]]) van ieder [[chemisch element]]. In chemische reacties kunnen atomen niet gemaakt worden en ook niet worden vernietigd.
 
De wet van behoud van massa wordt volop gebruikt in diverse takken van de wetenschap, zoals de [[scheikunde]], [[mechanica]] en [[vloeistofdynamica]]. Volgens de [[speciale relativiteitstheorie]] is de wet van behoud van massa een uitdrukking van de [[wet van behoud van energie]]. De [[rustmassa]] van een systeem van deeltjes is gelijk aan de energie van het [[massamiddelpuntsstelsel]] (het [[inertiaalstelsel]] waarin het [[massamiddelpunt]] in rust is). Energie blijft behouden in ieder inertiaalstelsel en dus blijft de op deze manier gedefinieerde systeemmassa ook behouden, zelfs bij kernreacties. De afname van de massa’s van de onderlinge deeltjes gaat gepaard met een toename van de [[kinetische energie]] van de onderlinge deeltjes, hetgeen bekendstaat als de omzetting van massa in energie. Maar hoewel de som van de rustmassa’s van de deeltjes niet behouden blijft, blijft de systeemmassa, die ook de kinetische energie van de onderlinge deeltjes volgens het massamiddelpuntsstelsel bevat, behouden.
 
== Historische ontwikkeling en belang ==
 
De wet van behoud van massa werd in [[1789]] geformuleerd door [[Antoine Lavoisier]] geformuleerd. Om deze reden is deze regel ook bekend als de '''Wetwet van Lavoisier'''. Lavoisier wordt om deze reden vaak gezien als [[Scheikundige revolutie|de grondlegger]] van de moderne scheikunde. Echter, [[Michail Lomonosov]] had al veel eerder (in 1748) soortgelijke beweringen gedaan en ze in experimenten bewezen. Historisch gezien bleef de wet van behoud van massa duizenden jaren onbekend door het effect van gassen. Deze verdwenen ongezien in de atmosfeer ([[koolstofdioxide]] bij verbranding), of werden daar ongezien uit opgenomen ([[Zuurstof (element)|zuurstof]] bij [[oxidatie]]). Dit effect werd niet begrepen totdat de [[vacuümpomp]] als eerste de mogelijkheid gaf gassen te wegen. Eenmaal begrepen, werd de wet van behoud van massa de sleutel tot de overgang van de [[alchemie]] naar de moderne chemie. Toen wetenschappers zich realiseerden dat substanties nooit verdwenen uit metingen, konden ze zich voor de eerste maal bezig gaan houden met kwantitatieve studies naar de veranderingen van substanties. Deze ommekeer leidde tot het idee van het bestaan van chemische elementen en het idee dat alle chemische processen en veranderingen (inclusief vuur en [[stofwisseling|metabolisme]]) eenvoudige reacties zijn tussen niet van massa veranderende elementen.
 
== Relativistische mechanica ==
De wet van behoud van massa wordt volop gebruikt in diverse takken van de wetenschap, zoals de [[scheikunde]], [[mechanica]] en [[vloeistofdynamica]]. Volgens de [[speciale relativiteitstheorie]] is de wet van behoud van massa een uitdrukking van de [[wet van behoud van energie]]. De [[rustmassa]] van een systeem van deeltjes is gelijk aan de energie van het [[massamiddelpuntsstelsel]] (het [[inertiaalstelsel]] waarin het [[massamiddelpunt]] in rust is). Energie blijft behouden in ieder inertiaalstelsel en dus blijft de op deze manier gedefinieerde systeemmassa ook behouden, zelfs bij kernreacties. De afname van de massa’s van de onderlinge deeltjes gaat gepaard met een toename van de [[kinetische energie]] van de onderlinge deeltjes, hetgeen bekendstaat als de omzetting van massa in energie. Maar hoewel de som van de rustmassa’s van de deeltjes niet behouden blijft, blijft de systeemmassa, die ook de kinetische energie van de onderlinge deeltjes volgens het massamiddelpuntsstelsel bevat, behouden.
 
[[Categorie:Chemische reactiviteit]]
[[Categorie:Stoichiometrie]]
[[Categorie:Natuurkundige wet|Behoud van massa]]
[[Categorie:Stoichiometrie]]