Hoofdmenu openen

Wijzigingen

669 bytes toegevoegd, 3 jaar geleden
Aanvulling met bronvermelding
Samen met [[Edward Morley]] voerde Michelson in 1887 een ingenieus experiment uit om de snelheid van de aarde te meten ten opzichte van de [[ether (medium)|ether]] – een hypothetisch medium waarvan men dacht dat licht zich erin voortplantte. Met behulp van een door hem ontworpen [[interferometer]], de [[Michelson-interferometer]], werd een lichtbundel in twee stralen gesplitst. Via spiegels werden de stralen in loodrechte hoeken ten opzichte van elkaar af bewogen en weer op een bepaald punt samengebracht.
 
De gedachte achter dit experiment was dat als de aarde zich relatief beweegt ten opzichte van de ether zullen de snelheden van de twee lichtstralen van elkaar gaan verschillen en een interferentiepatroon creëren van lichte en donkere patronen. Met het Michelson-Morley-experiment werd dit verschil niet gevonden, ofwel ze hadden ontdekt dat de lichtsnelheid in alle richtingen hetzelfde is – de beweging van de aarde had geen effect op de snelheid van het licht.<ref>{{Citeer journal |author=A.A. Michelson, E.W. Morley |year=1887 |title=[[:en:s:On_the_Relative_Motion_of_the_Earth_and_the_Luminiferous_Ether|On the Relative Motion of the Earth and the Luminiforous Ether]] |journal=American Journal of Science |volume=35 |issue=203 |pages=333-345}}</ref> Dit maakte de weg vrij voor de [[speciale relativiteitstheorie]] van Einstein.
 
In 1913 was Michelson in het [[Yerkes-observatorium]] begonnen de aardgetijden te meten om te onderzoeken of de maan en de zon invloed hadden op de veerkracht van de aarde. De meeste wetenschappers dachten dat de aarde zo stijf en elastisch was als ijzer. Met zijn metingen kon Michelson de vastheid en flexibiliteit van de aarde vaststellen en concludeerde hij dat de aarde van binnen vloeibaar of semivloeibaar was en een dunne, relatief harde korst had. Gebruikmakend van een zes-meter interferometer, die verbonden was met een telescoop, slaagde hij samen met [[Francis Pease]] in 1920 erin de schijnbare (angular) diameter van [[Betelgeuze (ster)|Betelgeuze]] te meten, deeen eerste substantieel nauwkeurige meting van een ster anders dan de zon.<ref>{{Citeer journal |author=A.A. Michelson, G.G. Pease |year=1921 |title=Measurement of the diameter of Alpha Orions with the interferometer |journal=Astrophysical Journal |volume=43 |issue= |pages=240-259 | doi=10.1086/142603}}</ref>
 
== Erkenning ==
Michelson was lid van de [[Royal Society]], de [[National Academy of Sciences]], de [[American Physical Society]] (APS) en de [[American Association for the Advancement of Science]] (AAAS).
 
Tevens was hij een van de eerste wetenschappers die propageerde om de lengte van de internationale [[meter]] te baseren op de golflengte van de spectraallijn van [[cadmium]], hetgeen in 1960 zou gebeuren. Michelson is ook de man die een mechanisch apparaat uitvond voor het maken van [[fourieranalyse]]s: de ''Harmonic Analyzer''. Eind jaren negentig van de negentiende eeuw bouwde hij de eerste prototypes van deze Harmonic Analyzer, die rond de eeuwwisseling werd gecommerialiseerd.<ref>{{Citeer journal |title=Mechanische Fourieranalyse |journal=De Ingenieur (2015)|volume=127 |issue=1, 2015|pages=59}}</ref>
 
== Bibliografie ==
36.029

bewerkingen