Hoofdmenu openen

Wijzigingen

176 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
als iemand verbannen wordt, wordt het hem niet _toegestaan_ de stad te verlaten, maar verplicht.
[[Bestand:Schardam_Banpaal.JPG|thumb|De [[banpaal in Schardam]], deze wees het rechtsgebied van [[Hoorn (Noord-Holland)|Hoorn]] aan.]]
Men spreekt van '''verbanningVerbanning''' ofis '''ballingschap'''het alsverwijderen van iemand onvrijwilliguit verblijfteen opgemeenschap. eenIemand anderedie plaats.verbannen Zois, iemandleeft wordtin een'''ballingschap''' en wordt '''balling''' of '''banneling''' genoemd. Verbanning kan variëren van een verbod op blijven op de oorspronkelijke locatie tot gedwongen verhuizing naar een (meestal afgelegen) andere locatie. Die locatie wordt dan het '''ballingsoord''' genoemd. Als iemand tegen zijn zin, maar op eigen initiatief naar een andere locatie verhuist, wordt dat wel ''vrijwillige ballingschap'' genoemd.
 
== Verbanning als straf ==
[[Bestand:Dante exile.jpg|thumb|[[Dante Alighieri]] in ballingschap (schilderij in het [[Palazzo Pitti]] in [[Florence (stad)|Florence]])]]
Verbanning kwam in de [[Middeleeuwen]] voor in [[Vrije rijksstad|vrije steden]]. Wie een bepaald [[misdrijf]] pleegde moest de stad verlaten en mocht niet meer in haar [[Jurisdictie|rechtsgebied]] terugkomen, meestal op [[doodstraf|straffe van de dood]]. SomsZo'n werdstraf hetwachtte hemook toegestaanop staddiegenen tedie verlaten,voor somshun nam hijveroordeling de vluchtstad voordatontvluchtten hijen gepaktlater konprobeerden terug te wordenkeren. Het rechtsgebied van een stad kon zijn afgebakend met [[banpaal|banpalen]]. De veroordeelde werd geacht de stad verlaten te hebben als hij de banpaal was gepasseerd. Wanneer de veroordeelde een vreemdeling was maakte dit voor hem weinig uit (hoewel er vaak bijkomende straffen zoals een [[boete]] werden opgelegd), maar voor een ingezetene was dit een erg zware straf, omdat het contact met familie en vrienden grotendeels verloren ging.
 
Later groeide het idee dat veroordeelden zich ook konden verbeteren en zich ook nuttig konden en moesten maken. Verbanning hield in de 18e, 19e en 20e eeuw [[deportatie]] naar een [[strafkolonie]] in, waar gewerkt moest worden. Na de strafperiode bleven bannelingen vaak, hoewel het ze formeel vrij stond om terug te keren. Grotere landen, zoals het [[Britse Rijk|Britse]] en het [[Keizerrijk Rusland|Russische Rijk]], gebruikten bannelingen om wilde gebieden als [[Siberië]] en [[Australië (continent)|Australië]] te ontginnen. In de [[Sovjet-Unie]] werden hele volken verbannen naar [[Centraal-Azië]] en Siberië. Daar stonden ze onder controle van de geheime dienst [[NKVD]], die ervoor moest zorgen dat de bannelingen zich niet buiten het aangewezen gebied waagden.
{{Zie hoofdartikel|Regering in ballingschap}}
 
Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] weken diverse regeringen uit naar het [[Verenigd Koninkrijk]]. Voorbeelden hiervan zijn het Nederlandse ''[[Londens kabinet]]'' en de Belgische ''{{nowrap|[[Regering-Pierlot in LondenIV]]}}''. Zulke regeringen worden 'regering in ballingschap' genoemd; ze kunnen geen gezag uitoefenen over hun eigen land maar onderhouden soms wel contacten met andere, erkende regeringen.
 
Na de bezetting van [[Tibet (gebied)|Tibet]] door [[Volksrepubliek China|China]] ging de [[Tibetaanse regering in ballingschap|Tibetaanse regering]], onder leiding van de [[dalai lama]], in ballingschap in [[India]].
67.879

bewerkingen