Cornelis Zitman: verschil tussen versies

8 bytes verwijderd ,  4 jaar geleden
k
In 1950 verhuisde hij naar [[Caracas]], waar hij de [[meubelmakerij|meubelfabriek]] Tecoteca leidde, die [[Industriële vormgeving|design]]meubelen vervaardigde naar zijn eigen ontwerp. De onderneming was artistiek succesvol, maar werd zakelijk door pech achtervolgd. Nadat zijn atelier in 1956 was uitgebrand ging het snel bergafwaarts en een [[faillissement]] volgde in 1958.<ref>[https://sancheztaffurarquitecto.wordpress.com/2012/02/17/zitman-y-tecoteca-conocido-y-desconocido-lourdes-blanco-catalogo-sala-tac-caracas/ ''Zitman y Tecoteca. Conocido y desconocido''. Lourdes Blanco. Catálogo Sala TAC. Caracas, 2012.] {{es}}</ref>
 
Zitman verbleef daarna drie jaar op het eiland [[Grenada]] en vervolgens drie jaar in [[Amsterdam]]. Hij bleef actief als beeldend kunstenaar. en beslootOm zich verder te bekwamen in het beeldhouwen. Hij nam hij lessen bij [[Pieter Starreveld]] in [[Amersfoort]] alvorens terug te keren naar Venezuela. Met zijn gezin bewoonde hij een historische suikermolen in de 'Hacienda La Trinidad' in de heuvels boven Caracas. In die stad werd hij docent aan de kunstacademie.
 
Zitmans [[figuratieve kunst]] kenmerkt zich door een voorkeur voor ronde vormen, maar zijn stijl maakt een minder voluptueuze indruk dan die van [[Fernando Botero]] met wie hij regelmatig is vergeleken. Zijn beeldhouwwerk werd in 1968 voor het eerst geëxposeerd in het [[Museo de Arte Contemporáneo de Caracas]]. Ook de [[Galería de Arte Nacional de Caracas]] heeft werk van hem. Vanaf 1995 wordt zijn werk ook regelmatig buiten Venezuela geëxposeerd. Het trok de belangstelling van de kunsthandelaarster [[Dina Vierny]], het vroegere model van [[Aristide Maillol]]. Zij kocht Zitmans sculpturen aan voor het [[Musée Maillol]] in Parijs en zette zich actief in voor de promotie van zijn werk.