Cornelis Zitman: verschil tussen versies

13 bytes toegevoegd ,  4 jaar geleden
k
(aanv.)
 
==Leven en werk==
De Leidse aannemerszoon Cees Zitman volgde vanaf zijn 15e jaar de opleiding schilderkunst aan de [[Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten]] te [[Den Haag]], als klasgenoot van [[Co Westerik]], [[Henk Peeters]] en [[Toon Wegner]] onder supervisie van docent [[Henk Meijer (kunstenaar)|Henk Meijer]]. Toen hij na de [[Tweede Wereldoorlog]] onder de wapenen werd geroepen, wilde hij niet uitgezonden worden voor de Nederlandse politionele acties in de [[Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog]] en daarom emigreerde hij naar [[Venezuela]]. In de stad [[Coro]] stichtte hij in 1947 de [[meubelmakerij|meubelfabriek]] Tecoteca, die [[Industriële vormgeving|design]]meubelen vervaardigde naar zijn eigen ontwerp. De onderneming was artistiek succesvol (in 1951 kreeg de 25-jarige Zitman de Nationale Prijs voor Cultuur), maar werd zakelijk door pech achtervolgd. Nadat zijn atelier in 1956 was uitgebrand ging het snel bergafwaarts en een [[faillissement]] volgde in 1958.<ref>[https://sancheztaffurarquitecto.wordpress.com/2012/02/17/zitman-y-tecoteca-conocido-y-desconocido-lourdes-blanco-catalogo-sala-tac-caracas/ ''Zitman y Tecoteca. Conocido y desconocido''. Lourdes Blanco. Catálogo Sala TAC. Caracas, 2012.] {{es}}</ref>
 
Zitman verbleef daarna drie jaar op het eiland [[Grenada]] en vervolgens drie jaar in [[Amsterdam]]. Hij bleef actief als beeldend kunstenaar en besloot zich toe te toe leggen op beeldhouwen. Hij nam lessen bij [[Pieter Starreveld]] in [[Amersfoort]] alvorens terug te keren naar Venezuela. Met zijn gezin bewoonde hij een historische suikermolen, de 'Hacienda La Trinidad', in de heuvels boven [[Caracas]]. In die stad werd hij docent aan de kunstacademie.