Marianne van Oranje-Nassau: verschil tussen versies

35 bytes toegevoegd ,  5 jaar geleden
Huwelijk en kinderen
(Kinderen: herstel)
(Huwelijk en kinderen)
*[[Frederika Wilhelmina Louise Elisabeth Alexandrine van Pruisen|Alexandrine]] (1842-1906), gehuwd met [[Willem van Mecklenburg]].
 
Het huwelijk tussen Marianne en Albert was slecht. In [[1845]] verliet Marianne haar man en Berlijn om zich in [[Voorburg (Zuid-Holland)|Voorburg]] te vestigen, inwaar huisze op 7 maart 1848 de voorname buitenplaats ''Rusthof'' kocht. Hier leefde ze openlijk samen met haar koetsier, [[Johannes van Rossum]] samen, van wie ze in [[1849]], korteven na haar officiële scheiding van Albert,<ref>Echtscheiding uitgesproken door de Geheime Raadkamer bij het Koninklijke Kamergerecht in Berlijn 28 maart 1849, ingeschreven in Den Haag 31 augustus 1849, goedgekeurd door de koning van Pruisen 5 juni 1853</ref>, een zoon kreeg:
* [[Johannes Willem van Reinhartshausen|]] (Johannes Willem]],) (1849-1861), van wie ook destijds al bekend was wie de vader was.
 
Daarop kwamen de contacten met het Oranjehuis onder grote druk te staan en was ze in Pruisen ook zeer ongewenst. Daarmee werd feitelijk ook het contact tot haar kinderen ontzegd. Haar kinderen kwamen echter in 1849 per trein naar Nederland. Marianne werd na haar dood begraven in het graf van Van Rossum, in het Duitse [[Erbach (Rheingau)|Erbach]] in de [[Rheingau]]. Zij was de laatste Oranje vóór [[Friso van Oranje-Nassau van Amsberg|prins Friso]], in (2013,) die ter aarde werd besteld. Alle andere Oranjes werden, - al dan niet gebalsemd, - bijgezet in een grafkelder, meestal te Delft.
Het huwelijk tussen Marianne en Albert was slecht. In [[1845]] verliet Marianne haar man en Berlijn om zich in [[Voorburg (Zuid-Holland)|Voorburg]] te vestigen, in huis Rusthof. Hier leefde ze openlijk met haar koetsier, [[Johannes van Rossum]] samen, van wie ze in [[1849]], kort na haar officiële scheiding van Albert,<ref>Echtscheiding uitgesproken door de Geheime Raadkamer bij het Koninklijke Kamergerecht in Berlijn 28 maart 1849, ingeschreven in Den Haag 31 augustus 1849, goedgekeurd door de koning van Pruisen 5 juni 1853</ref> een zoon kreeg:
* [[Johannes Willem van Reinhartshausen|Johannes Willem]], 1849-1861, van wie ook destijds al bekend was wie de vader was.
 
Daarop kwamen de contacten met het Oranjehuis onder grote druk te staan en was ze in Pruisen ook zeer ongewenst. Daarmee werd feitelijk ook het contact tot haar kinderen ontzegd. Haar kinderen kwamen echter in 1849 per trein naar Nederland. Marianne werd na haar dood begraven in het graf van Van Rossum, in het Duitse [[Erbach (Rheingau)|Erbach]] in de [[Rheingau]]. Zij was de laatste Oranje vóór [[Friso van Oranje-Nassau van Amsberg|prins Friso]], in 2013, die ter aarde werd besteld. Alle andere Oranjes werden, al dan niet gebalsemd, bijgezet in een grafkelder, meestal te Delft.
 
Prinses Marianne heeft in de tijd dat zij in Duitsland woonde, in de buurt van Breslau, tegenwoordig [[Wrocław]] in Polen, veel voor de streek betekend. Zij heeft veel in de aanleg van wegen en in de (glas)industrie geïnvesteerd. In Seitenberg, nu [[Stronie Śląskie]], staat nu nog de Violetta glasfabriek, waarvan zij de oprichting mogelijk heeft gemaakt. In Bad Landeck, nu [[Lądek Zdrój]], staat nog een monumentje ter herinnering aan haar inbreng in de aanleg van een belangrijke weg in het gebied.
13.720

bewerkingen