Hoofdmenu openen

Wijzigingen

2 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
k
Aan het begin van de twintigste eeuw bewerkstelligde een aantal factoren een verbetering in de positie van de zwarten. In Amerika zelf kregen blanken belangstelling voor hun leefwijze, en ook voor de [[jazz]]; in Europa was de etnische kunst in de mode gekomen. Vanuit Jamaica kwam een nieuw zelfbewustzijn onder de zwarte bevolking overgewaaid. Dit zelfbewustzijn kwam in de VS onder meer tot uiting in de oprichting van de [[National Association for the Advancement of Colored People]] (1909) en de [[Back to Africa-beweging]].
 
Maar wellicht de belangrijkste factor was een [[demografie|demografische]]: voor en na de [[Eerste Wereldoorlog]] migreerden vele zwarten vanuit het zuidelijke platteland naar de steden in het noorden, aanvankelijk vooral om te gaan werken in de oorlogsindustrie of om militair te worden. Wat tevoren een plattelandscultuur was geweest, werd er nu een van de stad. Deze migratiegolf staat bekend als de ''[[Great Migration (1910-1930)|Great Migration]]'' ("Grote Migratie") . In de [[New York City(stad)|New Yorkse]] wijk [[Harlem]] woonden na de [[Eerste Wereldoorlog]] meer dan honderdduizend migranten, en hier begon dan ook de ''Harlem Renaissance'', bestaand uit zwarte schrijvers en kunstenaars die de 19-eeuwse stereotiepen die met onderdanigheid tegenover de blanken werden geassocieerd naast zich neerlegden. Zij noemden zichzelf ook wel [[New Negro]]es.<ref>Bakker & Ramaker, p. 144</ref>
 
==Literaire opleving==
114.189

bewerkingen