Paul Weller: verschil tussen versies

96 bytes verwijderd ,  5 jaar geleden
onzinnige datum- en jaartallinks verwijderd; dingen uit het verleden omgezet in verleden tijd
k (Rockzanger > Brits rockzanger)
(onzinnige datum- en jaartallinks verwijderd; dingen uit het verleden omgezet in verleden tijd)
| volledige naam = John William Weller
| bijnaam = "The Modfather"
| geboren = [[25 mei]] [[1958]]
| overleden =
| land = [[Woking]], [[Surrey (South East England)|Surrey]], [[Verenigd Koninkrijk]]
| jaren-actief = [[1977]] - [[1989]]<br />[[1991]] - heden
| genre = [[Rock]], [[Poprock]], [[Punk (muziek)|Punkrock]], [[Mod revival]]
| beroep = [[Muzikant]]
| website = http://www.paulweller.com/
}}
 
'''John William Weller''' ('''Paul Weller'''); [[Woking]], [[Surrey (South East England)|Surrey]]), [[geboren 25 mei]] [[1958]]), is een [[Verenigd Koninkrijk|Brits]] muzikant en zanger. Hij werd bekend met de bands [[The Jam]] en [[The Style Council]], alvorens vanaf begin jaren negentig als solo-artiest aan het werk te gaan. Sindsdien staat Weller bekend als een van de meest geliefde en invloedrijke artiesten van [[Groot-Brittannië]].{{Feit|Dit lijkt een vrij ongefundeerde en subjectieve bewering}}
 
==Biografie==
===Jeugd===
Weller groeitgroeide op als zoon van Ann (schoonmaakster) en John Weller (taxichauffeur, amateurbokser, bouwvakker); hoewel hij het niet breed heefthad zetten z'nzijn ouders alles op alles om hem te geven waar hij om vraagtvroeg. Als tiener ontdektontdekte Weller [[The Beatles]] en raaktraakte hij geïnteresseerd in de [[Mod (subcultuur)|Modcultuur]].
 
===The Jam===
===Solocarrière===
====1990-1991====
In zijn Style Council-periode deed Weller steeds verwoedere pogingen om het Jam-imago af te schudden met als gevolg dat hij niet alleen zijn fans kwijtraakte maar ook zichzelf. In 1990, wanneertoen hij voor het eerst in dertien jaar zonder platencontract zitzat, keertkeerde hij noodgedwongen terug naar zijn [[wortels|roots]]. Hij luistertluisterde weer naar de muziek uit zijn jeugd maar ook naar artiesten als [[Neil Young]], [[Van Morrison]] en [[Steve Winwood]] in diens [[Traffic (band)|Traffic]]-periode.
 
Deze "mannen met baarden", die hij jarenlang heeft verafschuwd, inspirereninspireerden hem om weer liedjes te schrijven op de akoestische gitaar; de eerste resultaten wordenwerden vanaf [[november]] [[1990]] in de kleine zalen ten gehore gebracht met de Paul Weller Movement (waarvoor ex-Councildrummer [[Steve White (drummer)|Steve White]] weer in dienst wordt genomen). Het tekort aan solomateriaal wordtwerd opgevuld met enkele Jam- en Council-nummers.
 
In [[1991]] verschijntverscheen de eigen beheer-single ''Into Tomorrow'' met op de B-kant het van ''Modernism'' afkomstige ''That Spritual Thing''. Weller iswas er zich van bewust dat geen enkele grote platenmaatschappij zich naar zijn voorwaarden zalzou schikken, maar alstoen hij in november door [[Japan]] toerttoerde krijgtkreeg hij het zakgeldvoldoende toegediendgeld om er zijn eerste solo-album van op te nemen.
 
====1992-1994====
Voor de [[Europa (werelddeel)|Europese]] markt tekenttekende Weller bij Go! Discs, een onafhankelijke platenmaatschappij die hem wel die artistieke vrijheid guntgunde waar hij zo op gesteld iswas. Maar omdat [[PolyGram]] de distributeur is moetmoest hij een flink percentage aan royalty's afstaan plus de rechten op de catalogi van The Jam en The Style Council. Op [[31 augustus]] [[1992]] verschijntverscheen zijn titelloze solodebuut, waarop de singles ''Uh-Hoh, Oh-Yeh'' en ''Above The Clouds'' te vinden zijn. De experimentele Council-albums ''Cost of Loving'' en ''Confessions Of A Pop Group'' liggenlagen de critici echter nog vers in het geheugen.
 
Pas alstoen Weller op [[6 september]] [[1993]] zijn tweede album (''Wild Wood'') uitbrengtuitbracht sluitsloot Engeland hem opnieuw in de armen. Hij wintwon een [[Brit Awards|Brit Award]] voor Bestebeste Mannelijkemannelijke Artiestartiest, staatstond weer in uitverkochte zalen, brengtbracht een live-album uit (''Live Wood'') en wordtwerd door de [[Britpop]]generatie tot ''Modfather'' verheven. Maar zoals hij op de B-kant van ''Above The Clouds'' zingt, ''Everything Has A Price To Pay''; en het hernieuwde succes gaatging ten koste van zijn huwelijk dat inmiddels ook een dochter (Leah) heefthad voortgebracht.
 
====1995-1996====
Voorafgegaan door de singles ''Out Of The Sinking'' en ''The Changing Man'' brengtbracht Weller in [[1995]] zijn derde soloalbum uit waarop hij wordt bijgestaan door o.a. Steve Winwood, leden van het op sleeptouw genomen Ocean Colour Scene en [[Noel Gallagher]] (in ruil voor medewerking aan ''[[(What's the Story) Morning Glory?|What's the Story Morning Glory?]] van [[Oasis (band)|Oasis]]'').
 
''[[Stanley Road]]'', vernoemd naar zijn gesloopte jeugdadres, komtkwam vanuit het niets op één en blijftbleef een jaar lang in de albumlijsten staan. In Nederland wordtwerd het zijn succesvolste plaat sinds ''[[The Gift (The Jam)|The Gift]]'' van The Jam. Ook de derde single ''[[You Do Something To Me (Paul Weller)|You Do Something To Me]]'' doetdeed het goed. Speciaal voor [[War Child (album)|het benefietalbum van Warchild]] formeertformeerde Weller met [[Paul McCartney]] en Noel Gallagher The Smokin' Mojo Filters; ze nemennamen een coverversie op van het [[The Beatles|Beatles]]-nummer ''[[Come Together]]''.
 
Op [[9 juni]] [[1996]] geeftgaf Weller een openluchtconcert in [[Finsbury (Engeland)|Finsbury Park]]; zelf noemtnoemde hij het "A Lazy Sunday" (naar [[Lazy Sunday Afternoon|de hit]] van de [[Small Faces]]), maar de lovende pers heefthad er een ander woord voor; "Modstock", naar [[Madstock (festival)|de tweejaarlijkse reünieconcerten]] die [[Madness]] hier gedurende de jaren negentig geeftgaf. In augustus scoortscoorde hij zijn eerste, en tot nu toe enige, solo [[top 5]]-hit met ''Peacock Suit''. Dit nummer is een voorproefje van de in [[1997]] te verschijnen opvolger van ''Stanley Road''.
 
====1997-2003====
''Heavy Soul'' wordtwerd nummer 2 in de albumlijsten, maar het succes van zijn voorganger wordtwerd niet geëvenaard. En daar komt ookkwam nog bij dat Go! Discs wordtwerd overgenomen en opgeheven door PolyGram. Weller wordtwerd bij [[Island Records|Island]] ondergebracht aan wie hij twee albums moetmoest leveren, te beginnen met het hitoverzicht ''Modern Classics'' (een knipoog naar ''Modernism'' dat alsnog is uitgebracht als onderdeel van een boxset). In [[1999]] doetdeed Weller het wat rustiger aan en aan het eind van het jaar wordtwerd ''Wild Wood'', mede dankzij een bierreclame, opnieuw een hit.
 
Na het album ''Heliocentric'' ([[2000]]) magmocht Weller eindelijk vertrekken bij Island en tekenttekende hij een contract bij Independiente, het nieuwe label van ex-Go! Discs-baas Andy MacDonald. Hij debuteertdebuteerde daar met ''Days Of Speed'', het live-verslag van de akoestische solotournee uit [[2001]]. Nieuw studiowerk verschijntverscheen in [[2002]]; op ''Illumination'' werktwerkte Weller niet langer samen met Brendan Lynch en kruiptkroop hij weer zelf achter de productietafel. Het levertleverde hem dan wel een nummer 1 album op, maar ''Stanley Road'' blijft nog altijd ongeëvenaard. Om financiële redenen wordtwerd besloten het contract te beëindigen, waardoor het [[Kunst- en rariteitenkabinet|rariteitenkabinet]] ''Fly On The Wall'' ([[2003]]) op Island verschijntverscheen.
 
====2004-2009====
[[Bestand:Paul Weller 2.jpg|thumbminiatuur|left|300pxlinks|Paul Weller tijdens een optreden in [[Paradiso (Amsterdam)|Paradiso]] op 13 september 2008.]]
Weller tekenttekende bij [[V2 Records|V2]], het nieuwe label van ex-[[Virgin Group|Virgin]] baas [[Richard Branson]] en neemtnam in [[2004]] een album met covers op. Hij doetdeed dat in de [[Amsterdam]]se Studio 150 dat tevens de naamgever is voor deze verzameling. ''Studio 150'' doetdeed het een stuk beter dan voorgaande platen en levertleverde o.a. de single ''Wishing On A Star'' ([[Rose Royce]]) op. ''Thinking Of You'' wordt het themanummer van [[Children in Need]], de jaarlijkse [[British Broadcasting Corporation|BBC]]-inzamelingsactie voor kansarme kinderen.
 
In [[2005]] wordtwerd het tienjarig jubileum van ''Stanley Road'' gevierd met een luxe heruitgave; later in het jaar verschijntverscheen ''As Is Now'' waarmee Weller volgens de pers eindelijk een waardige opvolger voor zijn succesplaat heeft afgeleverd. Op [[5 december]], de dag waarop Weller een concert geeftgaf in de [[Alexandra Palace]], verschijntverscheen de single ''Here's The Good News'' waaraan een Nederlands tintje kleeft;: een van de B-kantjes heet ''Super Lekker Stoned''.
 
In [[2006]] ontvangtontving Weller een oeuvreprijs tijdens de ''Brit Awards'' en geeftgaf een mini-concert waarin ook ''A Town Called Malice'' voorbijkomt. ''As Is Now'' wordtwerd opnieuw uitgebracht met toegevoegde live-opnamen. Deze komen echter niet van de Brits maar van de ''Ally Pally'' als voorproefje van het live-album ''Catch Flame''. Weller heeft altijd geweigerd om Jam-, Council- en solonummers op een dezelfde verzamelaar te laten uitbrengen, maar ''Hit Parade'' vormt daar een uitzondering op.
 
[[In 2007]]; verleende Weller verleent zijn medewerking aan een herdenkingsconcert voor Traffic-drummer [[Jim Capaldi]] en staatstond op 07-07-07 op [[Live Earth]]. Met vaste gitarist Steve Craddock (tevens OCS) begintbegon hij aan een duotournee die ze op [[14 september]] naar de [[Paradiso (Amsterdam)|Paradiso]] brengtbreacht. Op [[29 oktober]] verschijntverscheen een luxe heruitgave van ''Wild Wood''. Het titelnummer is door zangeres [[Gabrielle (zangeres)|Gabrielle]] gesampled voor haar single ''Why ?'', met medewerking van ''the man'' himself.
 
In mei [[2008]] verschijntverscheen het dubbelalbum ''22 Dreams''.
 
Op [[24 april]] [[2009]] verliestverloor Weller zijn vader die meer dan 30 jaar z'n manager is geweest.
 
====2010-2012====
In [[april]] [[2010]] komtkwam het album ''Wake Up The Nation'' uit; Bruce Foxton, met wie hij sinds 2006 weer ''on speaking terms'' is, speelt daarop een nummer mee en is te gast bij twee concerten.
 
In [[2012]] verschijntverscheen ''Sonik Kicks'' waarop [[Krautrock]]-invloeden te horen zijn. De samenwerking met Foxton krijgtkreeg een vervolg op diens tweede solo-album.
 
== Discografie ==
 
{{DEFAULTSORT:Weller, Paul}}
 
[[Categorie:Brits drummer]]
[[Categorie:Brits gitarist]]