Marxisme-leninisme: verschil tussen versies

5 bytes toegevoegd ,  5 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
k
[[Bestand:Marx Engels Lenin.svg|thumb|250px|[[Karl Marx|Marx]], [[Friedrich Engels|Engels]] en [[Vladimir Lenin|Lenin]], de drie vaders van het marxisme-leninisme]]
Het '''Marxismemarxisme-leninisme''' is een [[communisme|communistische]] [[ideologie]] die officieel gebaseerd is op de theorieën van het [[marxisme]] en [[leninisme]] zoals [[Jozef Stalin]] en diens aanhangers het interpreteerdeinterpreteerden. Het marxisme-leninisme promoot de ontwikkeling en de creatie van een internationale communistische samenleving door de leiding van een voorhoedepartij over een revolutionaire socialistische staat, de [[Dictatuurdictatuur van het proletariaat]]. Het steunt de oprichting van een [[eenpartijstelsel]]. Het verwerpt [[pluralisme (filosofie)|politiek pluralisme]] buiten het communisme, bewerend dat het proletariaat een enkele, capabele partij nodig heeft om hen te vertegenwoordigen en politiek leiderschap uit te oefenen. Door het beleid van [[democratisch centralisme]] is de [[communistische partij]] het hoogste politieke orgaan van de marxistisch-leninistische staat. Het was Jozef Stalin die na zijn overwinning op [[Leon Trotski]] de staatsideologie van de [[Sovjet-Unie]] marxistisch-leninistisch noemde. In de tijd van [[Vladimir Lenin|Lenin]] (1917-1924) werd niet gesproken over marxisme-leninisme.
 
Marxisme-leninisme is een [[extreemlinks]]e ideologie. Het is gebaseerd op de principes van klassenconflict, [[egalitarisme]], [[dialectisch materialisme]] en [[rationalisme]], maar ook op [[vooruitgang|sociale vooruitgang]]. Het is [[burgerij|anti-bourgeoisie]], [[kapitalisme|anti-kapitalistisch]], [[conservatisme|anti-conservatief]], [[fascisme|anti-fascistisch]], [[imperialisme|anti-imperialistisch]], [[liberalisme|anti-liberaal]] en [[Reactionair|anti-reactionair]], verzet zich tegen de [[burgerlijke democratie]] en pleit voor een vorm [[Sovjetdemocratie|participatieve democratie]]. Hoewel in de praktijk meestal alleen de leden van de heersende communistische partij het alleenrecht krijgen om een ''socialistische'' staat te besturen.
2.237

bewerkingen