Hoofdmenu openen

Wijzigingen

3 bytes toegevoegd, 3 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
In [[Primera División 1931 (Argentinië)|1931]] werd het profvoetbal ingevoerd in Argentinië. De eerste profmatch eindigde op 1-1 tegen [[Argentinos Juniors]]. De eerste overwinning was een 3-1 tegen [[CA Huracán]]. De eerste Clásico tegen Racing eindigde dat jaar op 7-4 voor Racing. Na een zesde plaats in het eerste seizoen eindigde de club het jaar erop samen met [[CA River Plate]] bovenaan de rangschikking, maar verloor de finale om de titel met 3:0. Twee jaar later kwam de club weer dicht bij de titel maar moest toen [[CA Boca Juniors|Boca Juniors]] voor laten gaan met één punt. Ook de volgende jaren eindigde de club goed in de club steeds in de top vier.
 
In 1937 arriveerde [[Vicente de la Mata]] bij de club, hij zou één van de meest bekende spelers van de club worden. Met zijn hulp werd de club kampioen in 1938 en 1939. In deze tijd speelde ook de [[Paraguay|ParaguyaanParaguayaan]] [[Arsenio Erico]] bij de club. Met een gemiddelde van 40 goals per seizoen en 295 in Argentijnse competitiewedstrijden is hij de recordtopschutter aller tijden in Argentinië. Het duurde wel tot 1948 vooraleer de club opnieuw een landstitel kon winnen. In de jaren veertig behaalde de club wel de hoogste zege in de derby van Avellaneda met een 7-0 overwinning op Racing. Eind jaren veertig maakte [[Ernesto Grillo]] zijn debuut bij de club, ook hij zou uitgroeien tot een ster. De club belandde weer in de betere middenmoot. In 1953 ging Independiente op Europese tour en versloeg hierbij onder andere het [[Real Madrid]] van [[Alfredo Di Stéfano]] met 6-0. Een jaar later kon de club nog eens vicekampioen worden in de competitie, maar een nieuwe titel bleef uit tot 1960. Voor het eerst mocht de club nu internationale wedstrijden spelen in de [[Copa Libertadores]], maar werd al snel uitgeschakeld tegen het Braziliaanse [[SE Palmeiras]].
 
[[File:Independiente 1965.jpg|thumb|left|230px|Het elftal dat in 1965 voor de tweede keer op rij de [[Copa Libertadores]] won.]]
Na een nieuwe titel in 1963 ging het in de [[Copa Libertadores 1964]] beter. De club werd groepswinnaar en na [[Santos FC]] verslagen te hebben plaatste de club zich voor de finale tegen het Uruguayaanse [[Club Nacional de Football|Nacional]] en won deze met 0-1. Het was het eerste Argentijnse team dat deze titel binnen haalde. Als titelverdediger mocht de club het seizoen erop ook deelnemen en kreeg zelfs al een plaats in de halve finale, waar ze geloot werden tegen de Argentijnse kampioen Boca Juniors. Na deze club verslagen te hebben verlengde Independiente de titel door in de finale ook [[CA Peñarol]] opzij te zetten. In de [[Wereldbeker voetbal|intercontinentale beker]] verloor de club twee keer op rij van [[Inter Milaan]].
 
De jaren zeventig waren een succesperiode voor de club met verschillende nationale en internationale sucessensuccessen. De club won van 1972 tot 1975 vier keer op rij de Copa Libertadores. In de intercontinentale beker had de club minder succes en kon enkel in 1973 de wereldtitel binnen halen tegen [[Juventus FC]]. Wel werd de [[Copa Interamericana]] in deze tijd drie keer op rij gewonnen. Sterspelers in deze tijd waren [[Ricardo Bochini]] en [[Daniel Bertoni]].
 
In het Nacional seizoen van 1977 speelde de club een memorabele wedstrijd op 25 januari 1978 tegen [[CA Talleres (Córdoba)|Talleres de Córdoba]] in de finale om de titel. Thuis werd het 1-1 en de terugwedstrijd vond plaats in Córdoba waar het vijftien minuten voor tijd ook 1-1 stond. Toen scoorde Talleres een controversiële goal waarop de spelers van Independiente hevig protesteerden. De scheidsrechter gaf zelfs drie rode kaarten aan de spelers van Independiente. Er waren nog maar acht spelers en enkele minuten te spelen, maar dankzij een assist van Bertoni en een goal van Bochini kwam de club toch nog gelijk en kreeg de titel toegewezen vanwege uitdoelpuntregel.
 
In de tweede klasse eindigde de club op een gedeelde derde plaats met Huracán. Deze club had een iets beter doelsaldo maar om de derde promovendus aan te duiden werd een play-off gespeeld. Independiente won deze en promoveerde na één seizoen terug naar de elite.
 
==Erelijst==
* '''[[Primera División (Argentinië)|Primera División]]: 16x