Hoofdmenu openen

Wijzigingen

1.185 bytes toegevoegd, 4 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Naast deze opsomming moeten de Oostenrijkers, de Duitstalige Zwitsers en de Luxemburgers genoemd worden, die zich elk als een eigen natie beschouwen. De Oostenrijkers noemden zich na 1919 Duitser of Duits-Oostenrijker, na 1945 Oostenrijker. De Zwitsers stellen er ook geen prijs op zich Duitser te noemen en de de term Duits-Zwitser is in onbruik geraakt. Dat neemt niet weg dat hun cultuurtaal het Hoogduits is. In Luxemburg is het Duitse dialect ([[Luxemburgs]]) de algemene omgangstaal, vooral buiten de hoofdstad; naast Frans is Hoogduits officiële schrijftaal. Het eveneens tot schrijftaal verheven Luxemburgs wordt in schriftelijke vorm weinig gebruikt.
 
== Balans ==
Heden ten dage wonen er nog slechts weinig (Volks)Duitsers in Oost-Europa. In plaats van de elf miljoen van voor de oorlog zijn er nu nog maar enkele honderdduizenden van hen overgebleven. [[Duits]] wordt echter opnieuw een belangrijke handels- en verkeerstaal, vooral nu de werkgelegenheid in Duitsland sinds 1990 (tijdelijke) werkkrachten uit het oosten aantrekt. Dit levert een concurrentie op met het Engels, dat via onderwijs en media de vroegere rol van het Duits heeft overgenomen.
Wanneer men de Zwitsers en Oostenrijkers daarvan uitzondert, woonden er voor de Tweede Wereldoorlog naar hun taal gerekend 9,3 miljoen etnische, anders gezegd ''Volksduitsers'' in Europa buiten de toenmalige Duitse staatsgrenzen. Neemt men daar de Sovjet-Unie bij dan komt het totaal op 10,5 miljoen. Na de oorlog werden ruim 6 miljoen van deze ''Volksduitsers'', naar het westen verdreven waarbij overigens één op de tien omkwam (n.b. in dit getal zijn de zogenaamde ''Rijkssduitsers'', dat wil zeggen de Duitse staatsburgers die uit de door Polen geannexeerde provincies werden verdreven, niet meegerekend). In de Sovjet-Unie bleef de verdrijving binnen de staatsgrenzen omdat de [[Ruslandduitsers]] naar [[Siberië]] werden verbannen. In de communistische periode werd een Duitse identiteit en het spreken van Duits of een Duitse taalvariant in oostelijk Midden-Europa niet meer geaccepteerd. Enkele miljoenen van de achtergeblevenen emigreerden naar Duitsland, en na 1990 kwam uit Polen, Roemenië en Rusland een nieuwe stroom emigranten op gang. De overigen hebben zich aangepast in hun taal en identiteit aan het land waar zij wonen. Heden ten dage wonen er nog slechts weinig Volksduitsers in Oost-Europa. Niettemin is [[Hoogduits]] echter opnieuw een belangrijke handels- en verkeerstaal geworden, vooral nu de werkgelegenheid in Duitsland sinds 1990 (tijdelijke) werkkrachten uit het oosten aantrekt. Dit levert een concurrentie op met het Engels, dat via onderwijs en media de vroegere rol van het Duits in Midden en Oost-Europa heeft overgenomen.
 
==Zie ook==
* [[Duitse diaspora]]
* [[Verdrijving van Duitsers na de Tweede Wereldoorlog]]
* [[etnische minderheid]]
* [[etniciteit]]
[[Categorie:Geschiedenis van Duitsland]]
[[Categorie:Volk in Europa]]
175

bewerkingen