Alexios I Komnenos: verschil tussen versies

33 bytes toegevoegd ,  6 jaar geleden
k
k
 
Het gevolg was dat een zeer ongeregelde, plunderende menigte zich, in naam van God (''Deus lo Vult!''), een weg baande door het Byzantijnse rijk. Alexios zette hen zo gauw mogelijk de [[Bosporus]] over. Daarna kwam een deel van de hoge adel van het westen. Hoewel dit niet bijster Byzantijns was, stond Alexios erop dat zij aan hem een eed van trouw als [[leenman]] moesten afleggen. Tenslotte wilden zij zich op gebied vestigen dat Byzantium als zijn eigen territorium beschouwde, al was het 'tijdelijk' in handen van moslims. De edelen waren hier niet blij mee maar gaven uiteindelijk morrend toe en hielpen inderdaad Alexios
zuidelijk Anatolië en Nicea ([[Beleg van Nicea]]) te heroveren. Wat volgde is de [[Slag bij Dorylaeum (1097)|Slag bij Dorylaeum]], het [[Beleg van Antiochië (1097-1098)|Beleg van Antiochië]], het [[Beleg van Jeruzalem (1099)]] en de [[Slag bij Ascalon]]. Zij stichtten [[Kruisvaardersstaten]], die vazalstaten werden van het Byzantijnse rijk. Alexios gebruikte dit succes om zijn gezag over de westkust van Klein-Azië te herstellen.
 
De [[kruisvaart van 1101]] was duidelijk minder succesvol. Hoewel zij wel de stad [[Ankara|Ancyra]] aan Alexios wisten terug te geven, gingen de Pechenegs, die hij met de kruisvaarders had meegestuurd, roemloos ten onder. Hun tegenspeler [[Kilij Arslan I]] had lering getrokken uit de eerste kruisvaart en had een aantal bondgenootschappen met rivaliserende moslimvorsten weten tot stand te brengen.
144.863

bewerkingen