Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 4 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Wat later kreeg de groep een platencontract bij [[EMI Group|EMI]], de eerste single ''Arnold Layne'' haalde net de top 20 van de Britse hitsingles en de opvolger, ''See Emily Play'', steeg tot de zesde plaats.
 
Deze twee singles werden door Syd Barrett geschreven. Van de 11 songs op het debuutalbum ''[[The Piper At The Gates Of Dawn]]'', dat in augustus [[1967]] verscheen, schreef Barrett er acht eigenhandig en werkte hij werkte mee aan twee andere. Als vernieuwend gitarist onderzocht hij de muzikale mogelijkheden van dissonantie, distortion, feedback, echomachines en diverse geluidseffecten op band. Het typische Pink Floyd-gitaargeluid werd onder meer verkregen doordat Barrett met een [[Zippo]] aansteker over de snaren van zijn [[Fender (merk)|Fender Esquire]] gitaar gleed die aangesloten stond op een echobox.
 
Met het eerste succes kwamen de eerste problemen. Barretts gedrag werd snel onvoorspelbaar, waarschijnlijk door zijn herhaaldelijke experimenten met psychedelische drugs zoals [[Lysergeenzuurdi-ethylamide|LSD]]. Getuigenissen uit 1967 hebben het over Syd die slechts een enkel akkoord aansloeg gedurende een hele show, gesteld dat hij al op het podium wou verschijnen. Net voor een optreden in 1967 smeerde Barrett een mengsel van ''Brylcreem'' en geplette ''Mandrax'' tabletten door zijn haar. Door de hitte van de lampen op het podium begon de brij te smelten en liep over zijn gelaat uit.<ref>Schaffner, p. xv</ref> [[Nick Mason]] zwakt dit verhaal wat af in de biografie ''Madcap''. De drugverslaafde Syd zou nooit goeie Mandies verkwist hebben, aldus Mason.
324

bewerkingen