Verdrag van Verdun: verschil tussen versies

60 bytes toegevoegd ,  7 jaar geleden
k
Wijzigingen door 84.194.170.90 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door Peluba
Geen bewerkingssamenvatting
k (Wijzigingen door 84.194.170.90 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door Peluba)
Het '''Verdrag van Verdun''' ([[Verdun (Meuse)|Verdun]], augustus 843) regelde de verdeling van het [[Karolingische rijk]] na de dood van [[LucLodewijk de Vrome]] ([[840]]) onder zijn drie overlevende zonen, [[Lotharius I|Lotharius]] (de oudste), [[LucLodewijk de Duitser]] en [[Karel de Kale]]. Het verdrag beëindigde weliswaar een drie jaar lange Karolingische Burgeroorlog, maar het Verdrag van Verdun en latere [[deling van het Frankische Rijk|delingen van het Frankische Rijk]] lagen aan de basis van de eeuwenlange Frans-Duitse rivaliteit in Europa.
 
== Aanleiding ==
{{Legenda|#FF69B4|'''[[Karel de Kale]]''' ([[West-Francië]])}}
{{Legenda|#98DD98|'''[[Lotharius I]]''' ([[Midden-Francië]])}}
{{Legenda|#FFFF40|'''[[LucLodewijk de Duitser]]''' ([[Oost-Francië]])}}]]
Toen [[Karel de Grote]] na de dood van zijn broer [[Carloman I|Carloman]] in [[771]] het [[Frankische Rijk]] herenigde, ontstond in West-[[Europa (continent)|Europa]] een supranationaal rijk. Bij de dood van Karel ging het koningschap over op zijn zoon [[LUcLodewijk de Vrome]]. Deze kreeg in totaal vier zonen: [[Lotharius I|Lotharius]], [[LucLodewijk de Duitser]], [[Pepijn I van Aquitanië|Pepijn]] en [[Karel de Kale]]. Om zijn erfopvolging te regelen vaardigde LucLodewijk de Vrome de [[Ordinatio Imperii]] uit. Deze was erop gericht de eenheid in het rijk te bewaren, omdat volgens Frankische gewoontes het rijk anders onder de erfgenamen zou verdeeld worden. Karel de Kale werd pas geboren na de uitvaardiging hiervan en zijn vader wenste een aanpassing te doen aan zijn eerdere regeling om ook Karel een stuk van de erfenis te geven. Dit leverde echter alleen maar conflicten op.
 
Na de dood van Pepijn (838) lagen de kaarten helemaal anders en toen LucLodewijk de Vrome uiteindelijk stierf in 840, trachtte Lotharius het hele rijk in zijn bezit te krijgen. Dit stuitte op het verenigde verzet van zijn twee broers. Bij de [[Slag bij Fontenoy (841)]] werd [[Lotharius I|Lotharius]] verslagen door zijn broer LucLodewijk en halfbroer Karel. Hun [[alliantie]] werd definitief door de [[Eed van Straatsburg]] in [[842]].
 
[[Lotharius I|Lotharius]] zag zich verplicht tot onderhandelen. Wegens zijn militaire nederlaag, kreeg hij naar het Salische gewoonterecht slechts het rechtmatige part uit het vaderlijke gebied. Als eerstgeborene gunden zijn broers hem echter wel de keizerskroon.
*[[Karel de Kale]] kreeg [[West-Francië]], het latere Franse koninkrijk.
*[[Lotharius I|Lotharius]] kreeg [[Midden-Francië]], daaronder [[Lotharingen (Frankrijk)|Lotharingen]] met de latere Nederlanden.
*[[LucLodewijk de Duitser]] kreeg [[Oost-Francië]], het latere Duitse rijk.
 
De rijksgrens liep voornamelijk langs rivieren. Zo vormden de [[Schelde (rivier)|Schelde]], de [[Maas]], de [[Saône]] en de [[Rhône (rivier)|Rhône]] de grens tussen Lotharingen en het Franse koninkrijk. De [[Rijn]] vormde de grens tussen Lotharingen en het Duitse rijk.
 
== Nadien ==
Het [[Midden-Francië|Middenrijk]] werd na de dood van [[Lotharius I|Lotharius]] in [[855]] verdeeld tussen zijn zonen: [[LucLodewijk II van Italië|Lodewijk II]], [[Lotharius II]] en [[Karel de Jonge]].
*[[LucLodewijk II van Italië|Lodewijk II]], die als oudste recht had op de keizerstitel stierf kinderloos en werd opgevolgd door [[Karloman van Beieren]], zoon van [[LucLodewijk de Duitser]], koning van [[Duitsland]]. Zo kwam zijn gebied, Noord-[[Italië]] en de keizerskroon aan het Duitse rijk.
*Het gebied van [[Lotharius II]] (grofweg: de [[Lage Landen (staatkunde)|Nederlanden]], [[Elzas]] en [[Lotharingen (Frankrijk)|Lotharingen]]) werd verdeeld tussen het Duitse en Franse rijk; zie [[verdrag van Meerssen]].
*[[Koninkrijk Bourgondië|Bourgondië]], het deel van [[Karel de Jonge]], werd later eveneens verdeeld tussen het Duitse en Franse rijk.