Alpha Blondy: verschil tussen versies

19 bytes toegevoegd ,  6 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Hij studeerde [[Engels]] aan het Hunter College in [[New York City|New York]], en later volgde hij het programma "Amerikaanse taal" aan de [[Columbia-universiteit|Universiteit van Columbia]]. Deze studie maakte hij echter niet af. Zijn familie zorgde ervoor dat hij voor een periode van een jaar in een inrichting terechtkwam, als gevolg van de invloed die het [[Rastafaribeweging|rasta]]geloof op hem had.
 
Alpha Blondy die, voordat hij [[reggae]] maakte, hield van bands als [[The Beatles]] en [[Pink Floyd]], werd volledig geïnspireerd door de songs van [[Bob Marley]]. In zijn studietijd zong hij in clubs in [[Harlem]] al vele Marley-songs. In zijn eigen muziek hoor je de invloed van Marley ook goed. Toch klinkt zijn muziek heel divers, onder meer vanwege de verscheidenheid aan nationaliteiten van de leden van zijn begeleidingsband, de ''Solar System''. Alpha Blondy heeft vier Marley-songs in het Frans gecoverd: "Mystere Naturelle" (Natural Mystic), "La Guerre" ([[War (Bob Marley)|War), "Sales Racistes" (Crazy Baldheads), en "J'ai tué le commissaire" (I shot the sherrif). In tegenstelling tot Bob Marley heeft Alpha minder op met het gebruik van [[marihuana|cannabis]], zo zei hij eens dat goede reggaemuziek niet te veel moet gaan over ganja.
 
Alpha Blondy, die zichzelf beschouwt als een Afrikaanse rasta, werd ooit opgemerkt door producer Clive Hunt. Met hem nam hij zijn eerste album op, getiteld ''Jah Glory''. Deze ging er echter met zijn tapes vandoor, waardoor Alpha weer terugkeerde naar zijn vaderland. Aldaar ontmoette hij een tv-producent, Fulgence Kassy, zodat hij de kans kreeg op televisie te verschijnen. Gedurende de rest van de jaren tachtig bracht hij bijna elk jaar een nieuw album uit, met grote successen zoals ''Jerusalem'' in [[1986]], dat hij opnam met [[Bob Marley#The_Wailers|The Wailers]]. In die tijd werd hij al beschouwd als de ware opvolger van Bob Marley als internationale reggae-superster en werd wel de 'erfgenaam van Marleys troon' genoemd. Vanaf de negentiger jaren verscheen er elke twee jaar een album, wat grote populariteit opleverde, getuige zijn prijzen voor het album ''Masada'' (dat in meer dan 50 landen verscheen) en zijn Grammy-nominatie voor ''Merci'' in [[2002]]. In [[1998]] nam hij zijn album Yitzhak Rabin op met de ''I-Threes'', de achtergrondzangeressen van Bob Marley.
2.134

bewerkingen