Pierre Van Humbeeck: verschil tussen versies

837 bytes toegevoegd ,  6 jaar geleden
aanvulling
(aanvulling)
'''Pierre Edouard Van Humbeeck''' ([[Brussel (stad)|Brussel]], [[17 mei]] [[1829]] - aldaar, [[5 juli]] [[1890]]) was een Belgisch liberaal politicusvolksvertegenwooresiger en [[minister]].
==Levensloop==
Van Humbeeck was een zoon van de bankier en gemeenteraadslid van Brussel Jacques Van Humbeeck en van Anne-Marie Annemans. Hij bleef vrijmetselaar.
 
Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1852) aan de ULB en vestigde zich als [[Advocaat (beroep)|advocaat]] in Brussel. Hij was stafhouder in 1873-1874.
Van Humbeeck was doctor in de rechten en [[Advocaat (beroep)|advocaat]] en was een prominent [[vrijmetselaar]]. Hij werd liberaal parlementslid (1860-1884) als opvolger van de overleden [[Charles de Brouckère (1796-1860) |Charles de Brouckère]] en werd minister van Openbaar Onderwijs van [[1878]] tot [[1884]]. Hij lag aan de basis van de tweede organieke wet op het lager onderwijs, goedgekeurd [[1879]]. De hoofdbepalingen van deze wet waren dat iedere gemeente minstens een officiële school moest onderhouden; de gemeenten geen vrije school mochten subsidiëren; de onderwijzers in de gemeentescholen een diploma van een rijksnormaalschool moesten bezitten; godsdienstonderricht uitsluitend buiten de lesuren kon gegeven worden en op uitdrukkelijk verzoek van de ouders worden ingericht. In [[1881]] kwam een gelijksoortige Wet op het middelbaar onderwijs tot stand. De Katholieke Kerk, de katholieke politici en het katholiek onderwijs reageerden hierop met klem waardoor het land in twee kampen werd verdeeld en de [[Schoolstrijd (België)|eerste schoolstrijd]] (1878 - 1884) ontstond.
 
Hij werd in 1860 verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel als opvolger van de overleden [[Charles de Brouckère (1796-1860) |Charles de Brouckère]]. Hij vervulde dit mandaat tot in 1884. In 1869-1870 was hij ondervoorzitter van de Kamer.
Van Humbeeck was voormalig [[grootmeester (vrijmetselarij)|grootmeester]] van het [[Grootoosten van België]] en van de [[Opperraad van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus van België]].
 
Hij was minister van Openbaar Onderwijs van [[1878]] tot [[1884]] en lag aan de basis van de tweede organieke wet op het lager onderwijs, goedgekeurd in [[1879]]. De hoofdbepalingen van deze wet waren
* dat iedere gemeente minstens een officiële school moest onderhouden
* dat de gemeenten geen vrije school mochten subsidiëren
* dat de onderwijzers in de gemeentescholen een diploma van een rijksnormaalschool moesten bezitten
* dat het godsdienstonderricht uitsluitend buiten de lesuren kon gegeven worden en op uitdrukkelijk verzoek van de ouders worden ingericht.
 
In [[1881]] kwam een gelijkaardige wet op het middelbaar onderwijs tot stand. De Katholieke Kerk, de katholieke politici en het katholiek onderwijs reageerden hierop met klem waardoor het land in twee kampen werd verdeeld en de [[Schoolstrijd (België)|eerste schoolstrijd]] (1878 - 1884) ontstond.
 
Van 1884 tot aan zijn dood was Van Humbeeck gemeenteraadslid van Brussel.
 
Hij was:
* lid en achtbare meester van de vrijmetselaarsloge ''Les Vrais Amis de l'Union et du Progrès Réunis'' in Brussel.
Van Humbeeck was voormalig* [[grootmeester (vrijmetselarij)|grootmeester]] van het [[Grootoosten van België]] en van de [[Opperraad van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus van België]].
* grootcommandeur van de [[Opperraad van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus van België]].
* medeoprichter van de Ligue de l'Enseignement,
==Literatuur==
* F. VAN KALKEN, ''Pierre Van Humbeeck'', in: Biographie nationale de Belgique, T.XXVI, Brussel, 1936-1938.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, ''Le Parlement belge, 1831-1894'', Brussel, 1996.
{{DEFAULTSORT:Vanhumbeeck, P}}
[[Categorie:Belgisch minister van Onderwijs]]
91.126

bewerkingen