Zonneneutrino: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  7 jaar geleden
k
Correctie </sup>
k (Los van elkaar)
k (Correctie </sup>)
:<math>{}^{37}\mathrm{Cl} + \bar{\nu_e} \rightarrow {}^{37}\mathrm{Ar} + e^{-}</math>
 
Tussen de 10<sup>30</subsup> chlooratomen vond Davis inderdaad de verwachte argonisotopen. Hoewel de meetresultaten het eerste experimentele bewijs waren van het bestaan van zonneneutrino's was het aantal gemeten neutrino's veel minder dan dat Bahcall op theoretische gronden had voorspeld. Gemeten werd een gemiddelde waarde van 2,56±0,16 [[SNU]]<ref>''Solor Neutrino Unit'', een door Bahcall introduceerde zonneneutrino-eenheid gelijk aan ''"10<sup>-36</sup> captures per second per atom of chlorine-37"''</ref>, terwijl de theoretische berekening een waarde van 7,61±1,3 SNU aangaf.
 
Aan de andere kant van de wereld, in het Japanse mijnstadje [[Kamioka]], werd onder leiding van [[Masatoshi Koshiba]] een ander experiment uitgevoerd. De [[Super-Kamiokande]] bestond uit een tank met 50.000 ton ultrazuiver water en voorzien van 11.000 [[fotomultiplicator]]en. Wanneer een neutrino op een watermolecuul botst, ontstaat er een geladen deeltje dat op hoge snelheid door het water schiet. Hierbij komen fotonen vrij: het [[Tsjerenkov-effect]] dat met de [[fotomultiplicator]]en wordt gedetecteerd.
58.294

bewerkingen