Damen Schelde Naval Shipbuilding: verschil tussen versies

Twee moderne marineschepen toegevoegd die de werf heeft geleverd
(Johan de Witt opgenomen)
(Twee moderne marineschepen toegevoegd die de werf heeft geleverd)
| drijfdiepte1 = 7,5
}}
[[Bestand:HNLMS Rotterdam L 800 - Flickr - Joost J. Bakker IJmuiden.jpg|thumb|Zr.Ms. Rotterdam]]
'''Damen Schelde Naval Shipbuilding''' is de grootste [[scheepswerf]] van Zuid-Nederland. Zij is gelegen in [[Vlissingen]].
 
Het bedrijf is op 8 oktober 1875 opgericht als ''NV Koninklijke Maatschappij De Schelde'' (KMS) nadat scheepsbouwer [[Arie Smit (politicus)|Arie Smit]] het voormalige Marine Etablissement, de marinewerf, had overgenomen. De Schelde hield zich in de loop der jaren naast scheepsbouw en scheepsreparatie ook bezig met de bouw van machines, ketels, motoren, stoomturbines, vliegtuigen en lichtmetalen producten. Sinds 1991 is de naam ''Koninklijke Schelde Groep BV'' (KSG).
 
In 1965 besloot men tot een fusie met de NV [[Rotterdamsche Droogdok Maatschappij]] (RDM) en de NV Motorenfabriek Thomassen in De Steeg. Op 4 maart 1966 resulteerde dit in het nieuwe bedrijf [[Rijn-Schelde|Rijn-Schelde Machinefabrieken en Scheepswerven NV]] (RSMS). Op 1 januari 1971 sloot, onder druk van de Nederlandse overheid, de Verolme Verenigde Scheepswerven NV zich hierbij aan en ontstond [[Rijn-Schelde-Verolme|Rijn-Schelde-Verolme Machinefabrieken en Scheepswerven NV]] (RSV). Na de ondergang en de ontvlechting van dit concern in 1983 namen het Rijk en de Provincie Zeeland de aandelen over. In 2000 verkochten zij hun aandelen aan de [[Damen Shipyards Group]] te Gorinchem en werd de Koninklijke Schelde Groep BV één van de vele werkmaatschappijen van dit scheepbouwconglomeraat, met als specialisatie de bouw van grotere vaartuigen voor marine- en patrouilledoeleinden voor (semi-)overheden in de gehele wereld.
 
Na de ondergang en de ontvlechting van dit concern in 1983 namen het Rijk en de [[Provincie Zeeland]] de aandelen over. In 2000 verkochten zij hun aandelen aan de [[Damen Shipyards Group]] te [[Gorinchem]] en werd de Koninklijke Schelde Groep BV één van de vele werkmaatschappijen van dit scheepbouwconglomeraat, met als specialisatie de bouw van grotere vaartuigen voor marine- en patrouilledoeleinden voor (semi-)overheden in de gehele wereld.
 
== Scheepsbouw ==
[[Bestand:Op de werf 'De Schelde' wordt het nieuwe MS de 'Prinses Beatrix' op unieke wijze gebouwd.ogv|{{largethumb}}thumb|De bouw van het schip de "Prinses Beatrix" op scheepswerf "De Schelde" te Vlissingen in 1939.]]
[[Bestand:Tewaterlating van de 'Willem Ruys'.ogv|{{largethumb}}thumb|Tewaterlating van de ''[[Willem Ruys (schip)|Willem Ruys]]'', juni 1946.]]
De scheepsbouw concentreerde zich op een terrein in de binnenstad van [[Vlissingen]]. Ruim 400 schepen zijn hier gebouwd, aanvankelijk op traditionele langshellingen, later steeds vaker vanuit moderne, overdekte scheepsbouwhallen. Het bedrijf was huisleverancier van schepen voor de [[Koninklijke Rotterdamsche Lloyd|(Koninklijke) Rotterdamsche Lloyd]], waaronder als laatste het passagiersschip ''[[Achille Lauro|Willem Ruys]]'', dat als bouwnummer 214 de gehele [[Tweede Wereldoorlog]] op de helling stond. Sinds 1975 worden veel schepen voor de Koninklijke Marine gebouwd waaronder enkele series zoals [[fregat]]ten en recentelijk de [[Hollandklasse (OPV)|patrouille schepen]]. Men probeerde zich gedurende deze periode ook weer op de civiele markt te richten.
 
Sinds 1975 worden veel schepen voor de [[Koninklijke Marine]] gebouwd waaronder enkele series zoals [[fregat]]ten en recentelijk de patrouilleschepen van de [[Hollandklasse (OPV)]]. Men probeerde zich gedurende deze periode ook weer op de civiele markt te richten. Op 25 april 1994 tekende de Koninklijke Marine een contract met de werf voor een amfibisch transportschip [[Rotterdam (amfibisch transportschip uit 1998)|Zr.Ms. Rotterdam]] met een waterverplaatsing van 12.750 ton. Op 25 januari 1996 werd de kiel gelegd en op 18 april 1998 werd het in dienst gesteld. In 2007 leverde de werf heteen amfibischtweede transportschip [[Johan de Witt (amfibisch transportschip uit 2007)|Zr.Ms. Johan de Witt]] op. Om de kosten te drukken liet Damen het casco bij het dochterbedrijf, de Galați-werf, in [[Roemenië]] bouwen. Het casco werd naar Vlissingen gesleept om daar afgebouwd te worden. De Johan de Witt is 176 m lang en 29,2 m breed.
 
== Scheepsreparatie ==
 
== Vliegtuigbouw ==
Door de [[De Grote Depressie|economische crisis in de jaren 30]] zag De Schelde zich genoodzaakt zich ook op andere markten te richten. Men besloot de failliete boedel van [[Pander]] over te nemen, inclusief ingenieur [[Theo Slot]] (deze vertrok weer in 1940), en men richtte een afdeling vliegtuigbouw op in [[Dordrecht (Nederland)|Dordrecht]]. Men begon men een sportvliegtuig, de '''S.12'''. Deze werd door een constructiefout dermate zwaar dat er van de drie bedoelde passagiers er maar één overbleef. Er werd ook maar één exemplaar gebouwd. Naar aanleiding van het succes van [[Henry Mignet]]s "Pou-du-Ciel", liet de Schelde de "Scheldemusch" ontwerpen. Dit werd een bescheiden succes en was het eerste Nederlandse vliegtuig met een neuswiel. Naar aanleiding daarvan ontwierp Theo Slot de "Scheldemeeuw" een vliegbootje gebaseerd op de Scheldemusch. Dit werd voor De Schelde een testvliegtuig voor de latere licentiebouw van de [[Dornier]] [[Dornier Do 24|Do.24K]]. Uiteindelijk werden bij De Schelde alleen de vleugels, motorgondels en tanks gebouwd. Het geheel werd in elkaar gezet bij Aviolanda. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog moest men onderdelen blijven leveren voor de Do.24K voor de Duitse reddingsdienst (Seenotdienst).
 
In 1946 moesten [[Fokker (bedrijf)|Fokker]], [[Aviolanda]] en De Schelde samenwerken om overheidssteun te kunnen ontvangen. In 1949 werd deze samenwerking alweer ontbonden. In 1954 gaat de vliegtuigbouw van De Schelde alsnog op in Fokker, waarbij de vliegtuigafdeling in Vlissingen wordt gesloten. Onder deze leiding bouwde men nog de ''[[Saab 91 Safir]]'' in licentie.
Naar aanleiding van het succes van [[Henry Mignet]]s "Pou-du-Ciel", liet de Schelde de "Scheldemusch" ontwerpen. Dit werd een bescheiden succes en was het eerste Nederlandse vliegtuig met een neuswiel. Naar aanleiding daarvan ontwierp Theo Slot de "Scheldemeeuw" een vliegbootje gebaseerd op de Scheldemusch. Dit werd voor De Schelde een testvliegtuig voor de latere [[licentie]]bouw van de [[Dornier]] [[Dornier Do 24|Do.24K]]. Uiteindelijk werden bij De Schelde alleen de [[Vleugel (vliegtuig)|vleugels]], motorgondels en tanks gebouwd. Het geheel werd in elkaar gezet bij [[Aviolanda]]. Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] moest men onderdelen blijven leveren voor de Do.24K voor de Duitse reddingsdienst (Seenotdienst).
 
In 1946 moesten [[Fokker (bedrijf)|Fokker]], [[Aviolanda]] en De Schelde samenwerken om overheidssteun te kunnen ontvangen. In 1949 werd deze samenwerking alweer ontbonden. In 1954 gaat de vliegtuigbouw van De Schelde alsnog op in Fokker, waarbij de vliegtuigafdeling in Vlissingen wordt gesloten. Onder deze leiding bouwde men nog de ''[[Saab 91 Safir]]'' in licentie.
 
=== Vliegtuigtypen ===
23.183

bewerkingen