Presocratische filosofie: verschil tussen versies

3 bytes toegevoegd ,  7 jaar geleden
taal
k (Link naar doorverwijspagina gerepareerd (Antiphon naar Antiphon (sofist)), met behulp van pop-ups)
(taal)
Binnen het oud-Griekse (voorsocratische, voor-klassieke) denken komen onder meer voor: [[wiskunde|mathematica]], [[kosmologie]], [[kosmogonie]], [[natuurfilosofie]], [[ethiek]] en andere grondvragen van de wijsbegeerte.
 
Een geliefd onderwerp was het zoeken naar de oergrond, de Аρχή ([[Archè]]), van alle bestaan. Zo meende [[Thales van Milete|Thales]] die in het element ''water'' te vinden, [[Anaximandros|Anaximander]] in het ''[[Apeiron]]'' (een soort oneindige materie) en [[Anaximenes]] in ''lucht''. De presocratici worden om die reden gezien als de eersten in de Westersewesterse filosofie die alomvattende theorieën over de wereld formuleerden, een wereld die zij met hun rede probeerden te begrijpen.
Daarom vertegenwoordigen de presocratici zeker niet een "primitief" voorstadium van de filosofie zoals we haar nu kennen.
 
 
== Van ''mythos'' naar ''logos'' ==
Waarom wordt gezegd dat met het denken van de presocratenpresocratici de [[westerse filosofie]] een aanvang neemt?
 
Met het gevaar voor te sterke vereenvoudiging kan men toch wel stellen dat zich vanaf ca. [[650 v.Chr.]] rond de [[Ionische Zee]] een fundamentele verandering voltrok in het wereldbeeld van de denkende Grieken. Tot dan toe werd het wereldgebeuren vooral verklaard door en toegeschreven aan handelingen van een groot aantal goden, zoals beschreven in de vele verhalen van de [[Griekse mythologie]]. Vanaf de [[7e eeuw v.Chr.]] trad er echter een duidelijke kentering op. Men ging pogingen doen om de natuur en het leven zelf te doorgronden. Bij de presocratici speelden de goden, -die 150 jaar eerder nog bij [[Homeros]] het lot van [[Troje]] bepaalden-, geen wezenlijke rol meer. Men probeerde de wereld en het wereldgebeuren vanuit de natuur zélf met behulp van de rede te verklaren en er een wetmatigheid (''logos'') in te vinden.
 
=== Natuurwetenschap ===
Voor die handelscontacten was nadere kennis nodig van geografie, weer, windrichtingen, maanstanden, rekenen enz. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het verlangen naar [[feit|feitelijke kennis]] zich in eerste instantie naar deze zaken uitstrekte. In deze tijdsfase overheerste daarom vooral natuur''wetenschap''. Zo moest men bijvoorbeeld kunnen berekenen met welke windrichting men een bepaalde afstand binnen een zekere tijdsduur volgens een bepaalde koers zou kunnen afleggen. Overigens stonden de "oude Grieken" zeker niet alleen aan de wieg van deze wetenschappen. Het staat vast dat zij via het VooraziatischeVoor-Aziatische achterland (bv. de [[Assyrië|Assyrische]], [[Babylonië|Babylonische]], Sumerische en zelfs Indiase cultuur), de nodige kennis hebben overgenomen.
 
Enkele voorbeelden:
[[Herakleitos|Heraclitus]] ''vuur'' is het oerelement: "Deze kosmos, dezelfde voor alles, schiep noch god, noch mens, maar hij was en is en zal zijn: altijdlevend vuur." (Fragment 30)
 
Pythagoras en de pythagoreërspythagoreeërs:
 
[[Pythagoras]]: de harmonie van de wereld berust op interne getallenverhoudingen.
 
=== Wijsbegeerte en Ethiekethiek ===
Uiteindelijk zal men komen tot ''zuivere filosofie'' wanneer het "denken" in de nabijheid van het "Zijn" wordt gebracht, zoals dat bijvoorbeeld bij [[Parmenides]] gebeurt.
 
Anonieme gebruiker